Απόψεις

Προλεγόμενα…

Στη χώρα μας αναδεικνύονται με ανεξήγητη ευκολία διάττοντες αστέρες της πολιτικής, της κοινωνικής και της πνευματικής ζωής…Τα τηλεοπτικά «εκμαγεία» αναλαμβάνουν, συνήθως, την αθέμιτη προβολή, την αργυρώνητη ανάδειξή και την ψευδεπίγραφη αναγνώρισή τους.

Ο κόσμος τους μαθαίνει κάποια στιγμή από συνήθεια. Τους εμπιστεύεται με παχυλή αφέλεια, και τους ψηφίζει με φρούδα, όπως αποδεικνύεται προσδοκία . Όταν αυτοί οι επιτυχημένοι τηλεμαϊντανοί αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης έρχονται τα δύσκολα. Γιατί φαίνεται η απόλυτη γύμνια τους. Έτσι, η ώρα της «κρίσης» (σαν αυτή που ζούμε) έρχεται νομοτελειακά…

Ερώτημα σκληρό και αμείλικτο: μπορείς να αγνοήσεις αυτήν την παχυλή άγνοια και αναισχυντία; Αυτήν την ελαφρότητα και την αναισθησία; Την ανευθυνότητα και την απρέπεια; Μπορείς, ευρύτερα, να αντιπαρέλθεις την καθολικότητα της κρίσης, να αγνοήσεις το τέλμα και τη σήψη που έχει κατακλύσει κάθε έννοια ζωής, κάθε μορφή κοινωνικής ευθύνης και να αποδεχθείς μοιρολατρικά αυτήν την καθοδικότητα και τη χρεωκοπία; Σίγουρα δεν μπορείς….

Πρέπει να μιλήσεις… Να εκφράσεις τον κριτικό, τον θετικό ή τον αντιρρησιακό σου λόγο… Να στοχαστείς και να αναστοχαστείς, να ανατρέψεις συνειδητά τα παραλειπόμενα, τα υπολειπόμενα, τα φαιδρά και τα παράδοξα του καιρού μας..

Αυτή η πολλαπλή παρέμβαση στην παλίρροια του καιρού, άλλοτε ως μαρτυρία ζωής , άλλοτε ως διαμαρτυρία έκφρασης, επιδιώκεται με τις καταγραφόμενες ΑΠΟΨΕΙΣ… !

Και την οφείλουμε ΟΛΟΙ… αντιστρέφοντας τη σοφή ρήση: Κρείττον το λαλείν..!

Επιλεγόμενα….

Μόνος μου, ή παρέα με τον εαυτό μου;

Μήπως το σημερινό «είμαι μόνος μου» μπορεί να μην είναι άσχημο τελικά; Μήπως μπορεί να έχει μέσα την έννοια της ενηλικίωσης, της προσωπικής καταξίωσης, της επιλογής; Να είναι κάτι σαν: «Μου αρέσει που τα καταφέρνω μόνος μου», ή «και μόνος μου περνάω καλά», αντί για «μόνος μου ο καημενούλης». Παρατηρώ σήμερα γύρω μου τους μοναχικούς

Περισσότερα…

Χαλίλ Γκιμπράν, «Οι 7 Εαυτοί»

«Στη σιωπηλότερη ώρα της νύχτας, καθώς έγερνα μισοκοιμάμενος, οι εφτά εαυτοί μου κάθισαν αντάμα και, ψιθυρίζοντας, έτσι κουβέντιαζαν: Πρώτος Εαυτός: Εδώ, σ’ αυτό τον τρελό μέσα, κατοίκησα όλα μου ετούτα τα χρόνια, χωρίς άλλο να κάνω παρά ν’ ανανεώνω τον πόνο του, τη μέρα, και να ξαναπλάθω τη θλίψη του, τη νύχτα. Δεν αντέχω πια

Περισσότερα…

Παιδεία: για τα βασικά πράγματα

Η ΠΑΙΔΕΙΑ ΠΟΥ επικράτησε στο παρελθόν είναι πολύ αναποτελεσματική, ατελής, επιφανειακή. Δημιουργεί ανθρώπους οι οποίοι μπορούν μόνο να βγάλουν το ψωμί τους, αλλά δεν τους δίνει καμιά ενόραση ως προς την ίδια τη ζωή. Όχι μόνο είναι ατελής, είναι και επιζήμια, επειδή βασίζεται στον ανταγωνισμό. O κάθε είδους ανταγωνισμός είναι κατά βάθος βίαιος και δημιουργεί

Περισσότερα…

Σε έναν κόσμο που αλλάζει…

Επιλέγω να παραμείνω ο εαυτός μου! (σε έναν κόσμο που αλλάζει και οι άνθρωποι σπανίζουν..!) «Πρέπει να αλλάξεις να γίνεις πιο σκληρή»… Σε έναν κόσμο όπου η αθωότητα και η καλοσύνη σπανίζει! Η τιμιότητα είναι είδος προς εξαφάνιση όπως επίσης και η ειλικρίνεια», μου λένε συχνά! Πρέπει να επιβιώσω σε έναν κόσμο όπου η κακία

Περισσότερα…

Αϊνστάιν – Το νόημα της ζωής

Ποιο είναι το νόημα της ανθρώπινης ζωής ή της οργανικής ζωής συνολικά; Η απάντηση σε αυτή την ερώτηση συνεπάγεται μια ολόκληρη θρησκεία. Έχει συνεπώς κάποιο νόημα – αναρωτιέσαι – να τη θέτουμε; Απαντώ πως ο άνθρωπος που αντιμετωπίζει την ίδια τη ζωή του και αυτή των συνανθρώπων του σαν κάτι χωρίς νόημα δεν είναι απλά

Περισσότερα…

Η ομορφιά των μικρών πραγμάτων

Το τι αξιολογούμε ως σημαντικό και τι όχι είναι θέμα αντίληψης ζωής, αλλά και το πού βρίσκουμε την ομορφιά στον κόσμο είναι πάλι θέμα αντίληψης ζωής. Υπάρχει μια γενικευμένη εικόνα του σύγχρονου τεχνοκρατικού και καταναλωτικού πολιτισμού ότι σημαντικό είναι ό,τι έχει πέραση στις κρατούσες θεωρήσεις αυτού του πολιτισμού, ότι το σημαντικό είναι το χρήσιμο όπου

Περισσότερα…

Βαρεμάρας εγκώμιον…

Ύφος μπλαζέ, σώμα χυμένο, σαν νυσταγμένο γατί στον καναπέ και δυο λεξούλες που σας φέρνουν πανικό: «Μαμά, βαριέμαι!» Σπεύδετε αμέσως να ξορκίσετε το κακό της πλήξης και της ανίας, νιώθοντας ήττα ως γονιός; Κακώς! Λίγη βαρεμάρα είναι υγεία, αποφαίνονται οι ειδικοί, καθώς σπρώχνει τα παιδιά προς τη δημιουργικότητα και την εφευρετικότητα. Προτού ακόμα χτυπήσει το

Περισσότερα…

Αν ξαναγινόμουν 20 χρόνων..

Αν ξαναγινόμουν 20 χρόνων.. Η τελευταία συνέντευξη της Λιλής Ζωγράφου στον Ανδρέα Ρουμελιώτη Δεν πουλώ ύφος, στυλ, λογοτεχνία. Δεν γράφω διηγήματα. Καταθέτω γεγονότα και συμπτώματα της εποχής που ζω. Όλα όσα γράφω συνέβησαν. Σε μένα ή σε άλλους. Χρόνια τώρα σπαταλιέμαι, παρακολουθώντας όλα κι όλους. Η ζωή περνά από μέσα μου, με διαποτίζει με την

Περισσότερα…

Κική Δημουλά

Είμαι λίγο θυμωμένη, όπως αντιλαμβάνεσαι Με μένα Διότι έπρεπε να έχω ωριμάσει.  Να μην απορώ με τίποτε.. Κική Δημουλά . Γιατί θύμωσες αλήθεια; Τι προκάλεσε το θυμό σου; Φταίει το γεγονός ότι δεν ωρίμασες; Φταίει το γεγονός ότι νιώθεις ενοχές; Τι σε έκανε να θυμώσεις πραγματικά; Θα έπρεπε όμως να μην απορείς. Ίσως θα έπρεπε

Περισσότερα…

Ρωτάς, γιατί σε πατάνε…

  Ρωτάς, γιατί σε πατάνε… Γιατί τους αφήνεις… Ρωτάς γιατί δεν μπορείς. Μπορείς, αλλά δεν θέλεις. Ρωτάς γιατί σε πατάνε. Γιατί τους αφήνεις. Ρωτάς γιατί πονάς. Γιατί ξέχασες πως στο τέλος νικάς. Ρωτάς γιατί κλαις. Δεν πειράζει που κλαις. Ρωτάς γιατί απογοητεύεσαι. Γιατί έχεις προσδοκίες. Ρωτάς γιατί δεν πας μπροστά. Γιατί κοιτάς πίσω. Ρωτάς γιατί

Περισσότερα…

error: Το περιεχόμενο προστατεύεται από αντιγραφή !!