Εσείς οι καλοπροαίρετοι, οι καλοχορτασμένοι, οι αδιάφοροι. Εγώ σε ήθελα να πεινάς, να’ χεις παιδιά να πεινούν, να κρυώνεις, να κρυώνουν, να θες να δουλέψεις και να μη σου δίνουν δουλειά. Όχι να μου σεργιανίζεις από πολιτεία σε πολιτεία, να χάσκεις στα μουσεία και στις παλιές εκκλησίες και να κλαις κοιτώντας τ’ άστρα γιατί σου
Υπάρχει, άραγε, ελπίδα; Κάθε γενιά κουβαλάει το φορτίο της… Ψαχουλεύει στην ανηφόρα , τα μέσα και τα έξω της , για να βρει το δρόμο… Μόνο που τώρα τα παιδιά μας, τα περιμένει Γολγοθάς… Θυμηθείτε τα μάτια τους, καθώς χαζεύουν τις λαμπερές βιτρίνες της κατανάλωσης… Προσέξτε τα σπυριά στο μέτωπο, που τα αγγίζουν διακριτικά… Είναι
Ψευδεπίγραφη αίσθηση, απατηλή προσδοκία ή αφύσική απόληξη στη διαδικασία της ζωής…Όλο και πληθαίνουν στις μέρες δείγματα μιας σαφούς στροφής που αγγίζει τα όρια “φανατικής” ζωολατρείας με διακυμαινόμενη προτίμηση στο είδος του ζώου που γίνεται αντικείμενο υπερβολικής έλξης για ποικίλους λόγους. Μερικοί ως στοιχείο ζωολατρείας έχουν αναγάγει την επαφή τους με τα ζώα ως αναγκαιότητα που
Εισαγωγή: Η αβεβαιότητα του κλαδιού Ένα πουλί κάθεται σε ένα δένδρο. Ποτέ δεν φοβάται ότι το κλαδί θα σπάσει. Η εμπιστοσύνη του βρίσκεται στα φτερά του, όχι στο κλαδί. Αυτό το φαινομενικά απλό παράδειγμα, μετατρέπεται σε αλληγορία με τεράστια νοηματική δύναμη για τη στάση του ανθρώπου απέναντι στη ζωή. Μια αλληγορία τόσο επίκαιρη σήμερα, όσο
Α’ Μέρος: Μορφή και Περιεχόμενο της Παράθεσης Λιαντίνη Το ζήτημα της διαπαιδαγώγησης και της αυθεντικής μάθησης ανέρχεται στο επίκεντρο του στοχασμού στις μέρες μας, εν μέσω ενός άκρως μεταβαλλόμενου και τεχνολογικά διαμεσολαβημένου πολιτισμικού τοπίου (Bauman, 2000). Τη στιγμή που η γνώση προσφέρεται ως άμεσα καταναλώσιμο προϊόν στα εικονικά παζάρια της πληροφορίας, ο Δημήτρης Λιαντίνης εμφανίζεται
Εισαγωγή Η βία είναι ένα φαινόμενο πολυσύνθετο, διαχρονικό, βαθιά ριζωμένο στην ανθρώπινη ψυχοσύνθεση και τη δομή των κοινωνιών. Η σωματική βία αποτελεί το πιο ορατό και απτό μέρος της, σαν την κορυφή ενός παγόβουνου, πίσω από την οποία κρύβονται οι αθέατες, σιωπηλές μορφές βίας. Αυτές οι ανεπαίσθητες, αλλά εξίσου καταστροφικές, μορφές βίας διαβρώνουν αργά και