|
Προλεγόμενα…. Η ικανότητα της προσαρμογής στις αλλαγές παραμένει περισσότερο επίκαιρος από ποτέ… Βαδίζουμε σε μια νέα εποχή ραγδαίων εξελίξεων σε όλους τους τομείς Έχουμε μια επιθετική ανάπτυξη της παγκοσμιοποίησης που προκαλεί αλυσιδωτές επιπτώσεις και παρενέργειες με αστάθμητες επιπτώσεις για το μέλλον της ζωής στη γη. Ζούμε μια πρωτόγνωρη περιπέτεια ενός κόσμου απατηλά υποσχετικού, που αλλοιώνει τον χαρακτήρα δομών και αξιών και επιβάλλει μια αναγκαία ή αναγκαστική προσαρμογή σε νέες συνθήκες και απαιτήσεις… Η προσαρμογή στις νέες συνθήκες δεν είναι απλή υπόθεση. Άλλοι υποδέχονται άκριτα και μοιρολατρικά τις αλλαγές, μη δείχνοντας τη διάθεση και την ικανότητα να αλλάξουν. Άλλοι αντιδρούν πεισματικά σ’ αυτές. Αρνούνται να δουν και να αντιμετωπίσουν τη νέα πραγματικότητα. Άλλοι – τέλος – προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το μέλλον «έξυπνα», αλλάζοντας πρώτα οι ίδιοι. Στο πλαίσιο αυτής της αλλαγής, πρέπει να επιδιωχθεί μια ανάπτυξη με ισότιμη έμφαση στην οικονομία, το περιβάλλον και την κοινωνική συνοχή, πέρα από τις μικροαντιλήψεις, που ευτελίζουν τον άνθρωπο και την κοινωνική ζωή…. Είναι αυτοί που μη μπορώντας να δουν μπροστά, οπισθοδρομούν δέσμιοι αναχρονιστικών ιδεοληψιών και αιχμάλωτοι συμφερόντων. Είναι αυτοί που ανίκανοι να αλλάξουν, μένουν συνήθως στο περιθώριο της ιστορίας. Απέναντι σε αυτούς ποια είναι η σύγχρονη ματιά, η αναγκαία επιλογή… Να μετασχηματιστεί η σκέψη… Να αλλάξει η νοοτροπία ΟΛΩΝ ΜΑΣ…. Να «κατεδαφιστεί» το σκηνικό της απάθειας, της αναστολής, της καχυποψίας, της μιζέριας και της ουδετερότητας… Στη θέση αυτή να προκύψει ο ηθελημένος άνθρωπος. Ο άνθρωπος «της εποχής» του, που θα χαράξει έναν νέο προσανατολισμό ζωής… Αυτόν τον άνθρωπο χρωστάμε να σφυρηλατήσουμε ΟΛΟΙ ΕΜΕΙΣ..! Επιλεγόμενα… |
Το ποσοστό τους στον γενικό πληθυσμό κυμαίνεται από 2% έως 5%. Προκαλούν τον θαυμασμό με τις ικανότητες που αναπτύσσουν εξ απαλών ονύχων. Όμως είναι παιδιά με ειδικές ανάγκες. Δεν κινδυνεύουν από την ιδιαιτερότητά τους, αλλά από την παρεμπόδιση της εκδήλωσης των ικανοτήτων τους από τον περίγυρό τους Χαρισματικά παιδιά σε αχάριστο κόσμο Δεν είχε καν
ΕΝΑ ΕΙΔΟΣ ΔΙΑΚΡΙΣΗΣ ΠΟΥ ΠΕΡΝΑ ΑΠΑΡΑΤΗΡΗΤΟ… Επιστήμονες μελέτησαν 5.000 χαρισματικούς μαθητές σε ορίζοντα 45ετίας – Δείτε σε τι συμπεράσματα κατέληξαν… Γονείς και εκπαιδευτικοί έχουν την τάση να βοηθούν περισσότερο τους μαθητές που παρουσιάζουν χαμηλές επιδόσεις στο σχολείο. Όμως, αυτό δεν είναι πάντα σωστό για το σύνολο… Το 1971 ο Αμερικανός ψυχολόγος Julian Stanley ξεκίνησε, στο
Όταν ακούτε για «άτομα με ειδικές ανάγκες» ή για «ειδική αγωγή», ποιες περιπτώσεις σας έρχονται στο μυαλό; Σίγουρα οι μαθησιακές δυσκολίες, οι αναπτυξιακές διαταραχές, οι κινητικές δυσκολίες κ.τ.λ. Θα σκεφτόσασταν ποτέ ότι ένα παιδί με υψηλό δείκτη νοημοσύνης, με άλλα λόγια, εξαιρετικά ευφυές θα μπορούσε ποτέ να ανήκει σε αυτήν την ομάδα; Και, όμως, ναι!
Η κριτική σκέψη και γενικά η πνευματική δραστηριότητα σχετίζονται σημαντικά με τη βιολογική-ψυχολογική και κοινωνική ωριμότητα και τη νοημοσύνη του ατόμου. Πολλοί άνθρωποι έχουν την ξεχωριστή ικανότητα να είναι κριτικοί στη σκέψη τους, όμως το σχολείο είναι αυτό που θα οξύνει την ικανότητα αυτή. Αλλά και αυτοί που έχουν το φυσικό χάρισμα της κριτικής σκέψης
H Συναισθηματική Νοημοσύνη… ως προοπτική του σχολείου του Μέλλοντος… Βασικά ερωτήματα: Ποιο είναι το αποτελεσματικό μέσο με το οποίο μπορεί να προβλέψει κανείς και να επιδιώξει την επιτυχία του μαθητή στο σχολείο και στη ζωή; Είναι, μήπως, ο δείκτης νοημοσύνης και η σχολική επίδοση; Είναι, ίσως, μια πιο δημιουργική ευφυϊα, στην οποία προτεραιότητα έχουν οι