|
Προλεγόμενα… Η ικανότητα της προσαρμογής στις αλλαγές, ως βασικός όρος επιβίωσης, παραμένει περισσότερο επίκαιρος από ποτέ… Γιατί βαδίζουμε σε μια νέα εποχή και σε ένα πλαίσιο ραγδαίων εξελίξεων σε όλους τους τομείς. Η επιβίωση στο νέο περιβάλλον φέρνει σε δεύτερη προτεραιότητα τις αξίες της κοινωνικής συνοχής και της διατήρησης της οικολογικής ακεραιότητας. Έχουμε μια επιθετική ανάπτυξη της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, που προκαλεί αλυσιδωτές επιπτώσεις και παρενέργειες σε ζωτικούς τομείς της προσωπικής και κοινωνικής ζωής, με αστάθμητες επιπτώσεις για το μέλλον της ζωής στη γη. Ζούμε μια πρωτόγνωρη περιπέτεια ενός κόσμου απατηλά υποσχετικού, που αλλοιώνει τo χαρακτήρα δομών και αξιών και επιβάλλει μια αναγκαία ή αναγκαστική προσαρμογή σε νέες συνθήκες και απαιτήσεις… Η προσαρμογή στις νέες συνθήκες δεν είναι απλή υπόθεση. Άλλοι υποδέχονται άκριτα και μοιρολατρικά τις αλλαγές, μη δείχνοντας τη διάθεση και την ικανότητα να αλλάξουν. Άλλοι αντιδρούν πεισματικά σ’ αυτές. Αρνούνται να δουν και να αντιμετωπίσουν τη νέα πραγματικότητα. Κι άλλοι τέλος προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το μέλλον «έξυπνα», αλλάζοντας πρώτα οι ίδιοι. Απέναντι σε όλους αυτούς ποια είναι η σύγχρονη ματιά, η αναγκαία επιλογή… Να μετασχηματιστεί η σκέψη… Να αλλάξει η νοοτροπία ΟΛΩΝ ΜΑΣ…. Να «κατεδαφιστεί» το σκηνικό της απάθειας, της αναστολής, της καχυποψίας, της μιζέριας και της ουδετερότητας…Στη θέση αυτή να προκύψει ο ηθελημένος άνθρωπος. Ο άνθρωπος «της εποχής» του, που θα χαράξει έναν νέο προσανατολισμό ζωής… Αυτό επιδιώκεται να φανεί μέσα από την πολλαπλότητα των σκέψεων και την ιδιοτυπία της άποψης του καθενός… Επιλεγόμενα…. |
Αφιερωμένο στους εκπαιδευτικούς – δασκάλους που αγωνίζονται στις σχολικές αίθουσες και γεύονται την ομορφιά των μαθητών και της διδασκαλίας! Ξέρεις πολύ καλά ότι το επάγγελμά σου δεν είναι όπως τα άλλα επαγγέλματα, που συναντάς μόνο συναδέλφους και επαγγελματίες και θα σε αντιμετωπίσουν με κατανόηση στην είσοδό σου σ’ αυτό και αν δεν το κάνουν, δικό
«Αν ένας καθηγητής μπορεί να αντικατασταθεί από έναν υπολογιστή, οφείλει να αντικατασταθεί», Άρθουρ Κλαρκ, 1980 Ο Σουγκάτα Μίτρα δούλευε σε ένα σχολείο στην Ινδία, όπου προνομιούχα παιδιά δέχονταν μόρφωση από τους καλύτερα εκπαιδευμένους δασκάλους που ήταν διαθέσιμοι. Χρόνο με το χρόνο έβλεπε κάθε νέα γενιά όλο και πιο εξοικειωμένη με τις νέες τεχνολογίες, και τους
Συνέντευξη του Καζαντζάκη στα Γαλλικά Αντιγράφω ένα εξαιρετικό κείμενο του Κ. Ανδρουλιδάκη από την εφημερίδα Καθημερινή: << Από τον κόσμο των ιδεών ενός λογοτέχνη δεν προσδοκούμε ένα πλήρως ανεπτυγμένο και λογικά συνεπές σύστημα γνώσης, που θα δίδει απάντηση στο σύνολο των θεμελιωδών φιλοσοφικών ζητημάτων. Και όμως, ολόκληρο το έργο του Ν.Καζαντζάκη στηρίζεται στην ανάπτυξη θεμάτων
Η εισαγωγή της καινοτομίας στην εκπαίδευση στοχεύει στην ενεργό συμμετοχή του μαθητή στη μαθησιακή – εκπαιδευτική διαδικασία. Αναφορικά με μία καινοτόμα εκπαιδευτική δραστηριότητα ο μαθητής μπορεί συμμετάσχει ενεργά μέσα από τη σύλληψη μίας αρχικής ιδέας. Η καινοτομία κυρίως στις σχολικές μονάδες πρωτοβάθμιας αλλά και της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, γίνεται φανερή μέσα από τη μορφή διαθεματικών προσεγγίσεων,
Μπορεί ο Ηράκλειτος να παραδέχτηκε κάποτε ότι “τὰ πάντα ῥεῖ καὶ οὐδὲν μένει”, αλλά η ρήση αυτή είναι σήμερα πιο επίκαιρη από ποτέ. Όλα μεταβάλλονται, και οι προκλήσεις που δημιουργούνται είναι μεγάλες και επηρεάζουν καθολικά, μεταξύ άλλων, την εκπαίδευση, την εργασία και τη ζωή των παιδιών, αυριανών εργαζομένων. Οι πληροφορίες πλέον είναι τόσες πολλές και
Πώς ο γονεϊκός ρόλος επηρεάζει τη δημιουργία της προσωπικότητας του παιδιού, αλλά και την ψυχοσύνθεσή του. Το υπέροχο κείμενο του κορυφαίου ψυχίατρου Καρλ Γιούνγκ, στο οποίο αναλύει πώς ο γονεϊκός ρόλος επηρεάζει τη δημιουργία της προσωπικότητας του παιδιού, αλλά και την ψυχοσύνθεσή του. “Για να κατανοήσουμε την προστατευτική ενέργεια των δύο γονέων, ας χρησιμοποιήσουμε την
Στεκόμουν στριμωγμένη στο τρόλεϊ σε μια τυπική διαδρομή για το σπίτι ύστερα από μια κουραστική μέρα σχολής και εξωτερικών δραστηριοτήτων. Φανερά εκνευρισμένη που άφησα το κινητό μου να κλείσει και δεν είχα ασχολία μέσα στο τρόλεϊ άρχισα να χαζεύω τους γύρω μου. Τα μάτια μου έπεσαν σε μια παρέα γυμνασιόπαιδων που γέλαγαν δυνατά και έκαναν
“Μνημοσύνην καλέω, Ζηνὸς σύλλεκτρον, ἄνασσαν, ἣ Μούσας τέκνωσ᾽ ἱεράς, ὁσίας, λιγυφώνους, ἐκτὸς ἐοῦσα κακῆς λήθης βλαψίφρονος αἰεί” Την Μνημοσύνη προσκαλώ, την σύζυγο του Διός, την βασίλισσα ή οποία γέννησε τις ιερές Μούσες, τις οσίας, τις λιγυροφώνους (με την λιγυρή φωνή) πού έχει πάντοτε την λήθη έξω από την κακίαν (Ορφικά- Μνημοσύνη) Η μνήμη. Μια διαφορετική
Οι όμορφες φράσεις γοητεύουν. Όταν μάλιστα προέρχονται από ανθρώπους της επιστήμης, των γραμμάτων και των τεχνών μπορεί και να περάσουν στην ιστορία. Στις μέρες μας με τη χρήση του διαδικτύου διανέμονται ταχύτατα και επηρεάζουν τον τρόπο σκέψης και τις συνειδήσεις τεράστιου αριθμού ανθρώπων. Διαβάζουμε μια φράση από το Ζορμπά του Καζαντζάκη που κυκλοφορεί στο διαδίκτυο:
Τι «διδάσκουμε» εμείς , τι «μαθαίνουν» τα παιδιά… Μεταφράζουμε ένα πολύ ενδιαφέρον, κατά την γνώμη μας, άρθρο του Αμερικανού παιδαγωγού Alfie Kohn. Ο Kohn εστιάζει στην αλληλεπίδραση διδασκαλίας και μάθησης και ασκεί κριτική στην τάση να κρίνουμε την εκπαιδευτική διαδικασία με αποκλειστικό άξονα την πρώτη. Αυτό που μετράει δεν η διδασκαλία αυτή καθέ αυτή, αλλά