|
Προλεγόμενα… Η ικανότητα της προσαρμογής στις αλλαγές, ως βασικός όρος επιβίωσης, παραμένει περισσότερο επίκαιρος από ποτέ… Γιατί βαδίζουμε σε μια νέα εποχή και σε ένα πλαίσιο ραγδαίων εξελίξεων σε όλους τους τομείς. Η επιβίωση στο νέο περιβάλλον φέρνει σε δεύτερη προτεραιότητα τις αξίες της κοινωνικής συνοχής και της διατήρησης της οικολογικής ακεραιότητας. Έχουμε μια επιθετική ανάπτυξη της παγκοσμιοποίησης της οικονομίας, που προκαλεί αλυσιδωτές επιπτώσεις και παρενέργειες σε ζωτικούς τομείς της προσωπικής και κοινωνικής ζωής, με αστάθμητες επιπτώσεις για το μέλλον της ζωής στη γη. Ζούμε μια πρωτόγνωρη περιπέτεια ενός κόσμου απατηλά υποσχετικού, που αλλοιώνει τo χαρακτήρα δομών και αξιών και επιβάλλει μια αναγκαία ή αναγκαστική προσαρμογή σε νέες συνθήκες και απαιτήσεις… Η προσαρμογή στις νέες συνθήκες δεν είναι απλή υπόθεση. Άλλοι υποδέχονται άκριτα και μοιρολατρικά τις αλλαγές, μη δείχνοντας τη διάθεση και την ικανότητα να αλλάξουν. Άλλοι αντιδρούν πεισματικά σ’ αυτές. Αρνούνται να δουν και να αντιμετωπίσουν τη νέα πραγματικότητα. Κι άλλοι τέλος προσπαθούν να αντιμετωπίσουν το μέλλον «έξυπνα», αλλάζοντας πρώτα οι ίδιοι. Απέναντι σε όλους αυτούς ποια είναι η σύγχρονη ματιά, η αναγκαία επιλογή… Να μετασχηματιστεί η σκέψη… Να αλλάξει η νοοτροπία ΟΛΩΝ ΜΑΣ…. Να «κατεδαφιστεί» το σκηνικό της απάθειας, της αναστολής, της καχυποψίας, της μιζέριας και της ουδετερότητας…Στη θέση αυτή να προκύψει ο ηθελημένος άνθρωπος. Ο άνθρωπος «της εποχής» του, που θα χαράξει έναν νέο προσανατολισμό ζωής… Αυτό επιδιώκεται να φανεί μέσα από την πολλαπλότητα των σκέψεων και την ιδιοτυπία της άποψης του καθενός… Επιλεγόμενα…. |
…Οι μόνοι που πραγματικά πληγώνουμε είναι αυτοί που αγαπάμε περισσότερο. Κολακεύουμε όσους γνωρίζουμε ελάχιστα. Ευχαριστούμε τον περαστικό επισκέπτη. Ενώ χτυπάμε απερίσκεπτα όσους μας αγαπούν περισσότερο…. Το σχετικό και το απόλυτο Η σκηνή στο λεωφορείο, μια πρωινή ώρα, όταν το όχημα πηγαίνει προς το τέρμα της διαδρομής με λιγοστούς επιβάτες. Κοντά στον εισπράκτορα κάθεται μια εύσωμη,
Πιστεύω σε αυτό που έλεγε ο Καζαντζάκης : «Εσύ έχεις τα χρώματα , έχεις και τα πινέλα. Ζωγράφισε τον Παράδεισο και μπες μέσα»..! «..H αμάθεια γεννά πρώτον την οίησιν και την θρασύτητα, μετά ταύτα την αναισχυντίαν, όλα δε ταύτα αποκορυφώνονται εις την ακόλαστον ελευθερίαν, η οποία πρώτον εκδηλώνεται με απέχθεια προς τους γονείς και
Η ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ ως κινητήρια δύναμη της ανθρώπινης πορείας (Πρώτα «αγγίζω την καρδιά των μαθητών και ύστερα τους παρακινώ σε δράση..!) Δεδομένα και μελέτες δεκαετιών έχουν δείξει ότι δύο ικανότητες έχουν αξιολογηθεί ως ιδιαίτερα σημαντικές στη δεκαετία που διανύουμε: η προσαρμογή στις αλλαγές και η ανάπτυξη ομάδας. Η ικανότητα προσαρμογής αφορά στην ισορροπημένη προσωπική ζωή
• Πολύς λόγος γίνεται για το «σχολείο του μέλλοντος»…Θα θέλατε να μας σκιαγραφήσετε το περιεχόμενό του; Οι εποχές έχουν αλλάξει. Η ταχύτητα των αλλαγών έχει επηρεάσει όλους τους τομείς της ζωής. Η εκπαίδευση έχει υποστεί και αυτή τις πιέσεις αναγκαίων προσαρμογών στις νέες συνθήκες… Αυτό που αποκαλούμε «σχολείο του μέλλοντος» είναι, ακριβώς, η ανάγκη για
Όσοι ζούμε τις πραγματικότητες του σχολείου, συνειδητοποιούμε όλο και πιο πολύ την ανάγκη προσαρμογής του στις νέες συνθήκες και την απαίτηση να κινηθούμε με τόλμη και σύνεση στην προοπτική ενός «άλλου» σχολείου που θα εξασφαλίσει ένα καλύτερο μέλλον για τα παιδιά μας. Η μετάβαση από το χθες στο αύριο και οι αλλαγές, που έχουν συντελεστεί,
Η συναισθηματική Νοημοσύνη δίνει πραγματικό περιεχόμενο στις αναζητήσεις μας για το σχολείο του καιρού μας….Μέσα από το περιεχόμενο των δραστηριοτήτων της ο μαθητής μπορεί να αξιοποιήσει πολύτιμες ιδέες και «μαθήματα ζωής» και να αποκτήσει την ικανότητα να χειρίζεται αποτελεσματικά τα δικά του συναισθήματά, αλλά και των άλλων. • Το μάθημα της αυθεντικότητας… Κάπου βαθιά μέσα
Συναισθηματική Νοημοσύνη η νοημοσύνη της επιτυχίας… H συναισθηματική νοημοσύνη ή νοημοσύνη της καρδιάς αντιπροσωπεύει μια νέα αντίληψη επιτυχίας και ένα σπουδαίο σχέδιο ζωής. Είναι το κύριο χαρακτηριστικό των ανθρώπων που διαπρέπουν στην κοινωνική σφαίρα, οικοδομούν υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις, πετυχαίνουν στο χώρο της εργασίας. Είναι η ξεχωριστή σφραγίδα ποιότητας που σηματοδοτεί την πρόοδο του ανθρώπινου είδους.
«Η Φλόγα της βροχής»..! (Απόηχος μιας τελετής: από την παράδοση της Ολυμπιακής φλόγας στην Αγγλική αντιπροσωπεία για την οργάνωση της Ολυμπιάδας τους…) Πριν λίγες μέρες στο Καλλιμάρμαρο… Απομεσήμερο μέσα σε ασυνήθιστη Μαγιάτικη σκοτεινιά… Γκρίζα η φύση. Τοπίο σχεδόν χειμωνιάτικο. Σ’ αυτόν τον φόντο η Αθήνα, με όση περηφάνια της απέμεινε, Παρέδιδε στους ‘Άγγλους την Ολυμπιακή
Τα παιδιά μας, σήμερα είναι παιδιά της μοναξιάς… Τα έχει τόσο συνεπάρει ο ρυθμός, μέσα στο συγκεχυμένο κόσμο που τους διαμορφώσαμε, ώστε δεν έχουν το χρόνο και τη διάθεση να χαρούν την σκανταλιάρικη και παιχνιδιάρικη πλευρά τους… Εμάς μας παραβλέπουν σοβαρούς και κουρασμένους… Τους φίλους τους (που δεν έχουν) αδυνατούν να τους δουν και να
Ψάχνοντας βρίσκεις, ρωτώντας μαθαίνεις… Ανιχνεύοντας ανακαλύπτεις… Αξιολογώντας μαθαίνεις να κρίνεις… Κρίνοντας γίνεσαι ικανός να δημιουργείς….! Κάνεις ένα πλάνο για τη δουλειά σου ή ένα σχέδιο ζωής και ύστερα δουλεύεις πιστά σύμφωνα με αυτό…! Μοιράζεσαι με τους άλλους πράγματα Αποκαλύπτεις τον εαυτό σου Ανακαλύπτεις τη ΖΩΗ… Μέσα από: ΤΟΝ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ Τους αγώνες και