|
Προλεγόμενα… «Ψήγματα» θύμησης – «Θραύσματα» ζωής Ο ταπεινός σκοπός αυτών των σελίδων δεν είναι άλλος Να τη ζεις, να τη χαίρεσαι, να τη μοιράζεσαι, να τη χαρίζεις αφειδώλευτα Μένω έκθαμβος μπροστά σ’ αυτά που δεν κατάφερα να δω… Στέκω άφωνος μπροστά σ’ αυτό που ήμουν Βλέπω, σαν μια έκταση αχανή, κάτω από μια αχτίδα φωτός Ούτε καν υποκρίθηκα, το ρόλο μου τον έπαιξαν άλλοι για λογαριασμό μου. Δεν υπήρξα ο ηθοποιός, μα οι κινήσεις του…! Επιλεγόμενα…. |
Οι επαγγελματικοί κλάδοι και οι ειδικότητες που αναμένεται να έχουν αυξανόμενη απασχολησιμότητα στην επόμενη δεκαετία Η περίοδος που διανύει η χώρα μας φέρνει ανακατατάξεις σε όλα τα επίπεδα, με την αγορά εργασίας να αλλάζει διαρκώς εικόνα. Κάθε χρόνο ένα από τα θεμελιώδη ζητήματα που βασανίζει μαθητές, γονείς αλλά και κάθε ενδιαφερόμενο είναι η ειδικότητα που
Υπάρχει τελικά κανείς που χαίρεται όταν χτυπάει το κουδούνι; … Πανηγυρική έναρξη του σχολικού έτους αύριο και, με εξαίρεση τα ενσταντανέ με τα «τρισχαριτωμένα πρωτάκια» (ανάμεσά τους προ ημερών και ο πρίγκιπας Γεώργιος του Κέιμπριτζ), τα οποία οι περισσότεροι κοιτάζουν με αυτή τη μεγαλόθυμη συγκατάβαση με την οποία ξεπροβοδίζεις κάποιον που θα εκτίσει 12 χρόνια
Μιλοῦσε, κι ὅσο μιλοῦσε τὸ πρόσωπό του φωτίζουνταν, γλυκό, εὐτυχισμένο χαμόγελο ζεχύνουνταν άπὸ τὰ χείλια του κι ἔπιανε ὅλο του τὸ πρόσωπο. Ἔνιωθες βυθίζουνταν στὴν Παράδεισο. — Γιατί χαμογελᾶς, γέροντά μου; — Εἶναι νὰ μὴ χαμογελῶ; μοῦ ἀποκρίθηκε, εἶμαι εὐτυχής, παιδὶ μου, κάθε μέρα, κάθε ὥρα, γρικῶ τὰ πέταλα τοῦ μουλαριοῦ, γρικῶ τὸ Χάρο νὰ
Σιχαίνομαι ν’ ακολουθώ, σιχαίνομαι και να καθοδηγώ. Να υπακούω; Όχι! Και να κυβερνώ; Ούτε και τούτο! Όποιος δεν φοβάται τον εαυτό του φόβο δεν προκαλεί. Και μόνον όποιος φόβο προκαλεί μπορεί να οδηγήσει άλλους. Σιχαίνομαι ακόμη και να καθοδηγώ τον εαυτό μου! Μ’ αρέσει, όπως στα ζώα του δάσους και της θάλασσας να χάνομαι για
Όσο πιο μακριά είμαστε από την πατρίδα μας, τόσο περισσότερο τη σκεφτόμαστε και τόσο περισσότερο την αγαπάμε. Όταν βρίσκομαι στην Ελλάδα, βλέπω τις μικρότητες, τις ίντριγκες, τις ανοησίες, τις ανεπάρκειες των αρχηγών, τη μιζέρια του λαού. Όμως, από μακριά δεν βλέπουμε τόσο ευδιάκριτα την ασκήμια και έχουμε περισσότερη ελευθερία να πλάσουμε μια εικόνα της πατρίδας
Στην ζωή μας όλοι έχουμε περάσει περιόδους που όλα φαίνονται να μην οδηγούν πουθενά… Που νιώθουμε ότι όλα γίνονται χωρίς ουσία… Που ο πόνος είναι η μόνη συντροφιά… Για άλλους είναι απλά κάποιες μέρες, για κάποιους άλλους κάποιοι μήνες, για κάποιους άλλους ίσως και περισσότερο… Κάποιοι μπορεί να το βιώνουν σε πιο ελαφριά μορφή, κάποιοι
Κλεψύδρα… πέφτουν οι κόκκοι άμμου προς τα κάτω. Τελειώνει ο χρόνος. Τελείωσε. Αν αναποδογυρίσεις όμως την κλεψύδρα το τέλος γίνεται μια νέα αρχή. Μπορείς και να ανακατέψεις τους κόκκους. Να μπερδευτεί το πριν με το μετά και το μετά με το πριν. Αν το ξαπλώσεις, δεν ξέρεις ποια είναι η αρχή και ποιο το τέλος.
Μέσα στην καρδιά μου παλεύουν για σένα: Ο έρωτας με την αγάπη, η επιθυμία με τη στοργή η ζήλια με την καλοσύνη, η τρυφερότητα με τη βία η λαγνεία με την αγνότητα, η φροντίδα με την αδιαφορία το σοβαρό με το γελοίο, η χαρά με τη θλίψη η συμπόνια με το θυμό, η ανησυχία με
Όταν ο Ουμπέρτο Έκο άφηνε τον περασμένο Φεβρουάριο την τελευταία του πνοή σε ηλικία 84 ετών, όλοι γνώριζαν ότι είχε κληροδοτήσει στον κόσμο που άφηνε πίσω του ένα μεγάλο σε έκταση και ποιότητα έργο. Τι ιδιότητα να του αποδώσει κανείς; Καθηγητής στην έδρα της σημειωτικής στη Μπολόνια, συγγραφέας μυθιστορημάτων, μελετητής της μεσαιωνικής φιλοσοφίας και θεωρητικός
Ο Carl Jung ήταν ένας βαθυστόχαστος φιλόσοφος που ερευνούσε όλες τις εκφάνσεις του εαυτού, όταν έγραφε για την ανθρώπινη εμπειρία. Όπως θα δείτε παρακάτω, πίστευε ξεκάθαρα ότι αποτελούμε πνευματικά όντα και η ολοκληρωμένη πνευματική σχέση με τον εαυτό μας συμβάλλει στο να κατανοήσουμε βαθύτερα το ποιοι είμαστε. Για κάποιους, αυτή η άποψη μεταφράζεται σε θρησκεία-