Αρχεία κατηγορίας: Στο κύλισμα του χρόνου

Προλεγόμενα…

«Ψήγματα» θύμησης – «Θραύσματα» ζωής
απ’ ό,τι αγάπησα στις νοητές περιπλανήσεις των διαβασμάτων μου
αλλά και στις περιδιαβάσεις μου σε άγνωστους τόπους
και σε ψυχές ανθρώπων, απλώνονται μπροστά σας,
σαν αντικαθρέφτισμα εμπειριών ζωής, σαν απάνθισμα.

Ο ταπεινός σκοπός αυτών των σελίδων δεν είναι άλλος
απ’ το μοίρασμα ζωής, που ίσως είναι κι η βαθύτερη ουσία της.

Να τη ζεις, να τη χαίρεσαι, να τη μοιράζεσαι, να τη χαρίζεις αφειδώλευτα
και ανυστερόβουλα, σαν να σκορπίζεις γύρω σου ατέλειωτο πλούτο.

Μένω έκθαμβος μπροστά σ’ αυτά που δεν κατάφερα να δω…

Στέκω άφωνος μπροστά σ’ αυτό που ήμουν
και που σήμερα βλέπω, πως τελικά δεν είμαι.

Βλέπω, σαν μια έκταση αχανή, κάτω από μια αχτίδα φωτός
που σκίζει ξαφνικά τα σύννεφα, τη ζωή μου που πέρασε,
και διαπιστώνω, με μια κατάπληξη μεταφυσική,
σε ποιο βαθμό οι κινήσεις μου οι πιο σίγουρες,
οι ιδέες μου οι πιο σοφές και οι πιο λογικοί μου στόχοι,
δεν υπήρξαν τελικά παρά ένα είδος μέθης έμφυτης,
μία τρέλα φυσιολογική, μία πλήρης άγνοια.

Ούτε καν υποκρίθηκα, το ρόλο μου τον έπαιξαν άλλοι για λογαριασμό μου.

Δεν υπήρξα ο ηθοποιός, μα οι κινήσεις του…!

Επιλεγόμενα….

Νικηφόρος Κάτσενος: Μια μειλίχια Βελλαΐτικη μορφή…!

Στους καιρούς που ζούμε, συνήθως, χάνουμε το νόημα της ζωής… Το αισθανόμαστε μόνο, όταν η «μιλιά» του θανάτου έρχεται αναπάντεχα και οδυνηρά… Έτσι, μας αποχαιρέτησε ο Νικηφόρος πριν λίγες μέρες… Μια μειλίχια Βελλαΐτικη μορφή, που ήταν η προσωποποίηση της αξιοπρέπειας, της σεμνότητας και της αυταπάρνησης… Γίναμε αριθμητικά λιγότεροι. Είμαστε φτωχότεροι σε «ανθρώπινη» γνησιότητα… Προσθέτως, για

Περισσότερα…

Νικήτας Παρίσης, Ο Νικητής… Ο Άνθρωπος, ο Συνάδελφος, ο Φιλό-ΛΟΓΟΣ..!

Είναι σπάνιο να δαμάζει κανείς την πολλαπλότητα των ρόλων, που του επιβάλλει η ζωή και να ισορροπεί,  παρά τις δυσκολίες , ασκώντας το ανθρώπινο χρέος του με αυταπάρνηση, με δύναμη και αξιοπρέπεια . Ο Νικήτας Παρίσης,  σ’ αυτόν τον ανελέητο στίβο της ζωής, ήταν αυτό που δήλωνε το όνομά του…ο ΝΙΚΗΤΗΣ..! Στο πλαίσιο αυτό ήταν

Περισσότερα…

Μανώλης Ριζόπουλος: ο «αδελφός», ο φίλος, ο συνάδελφος..!

Το άγγελμα της άδικης και πρόωρης απώλειας του Μανώλη ανατάραξε αυτόματα την άγρυπνη μνήμη. Ξύπνησε μέσα μου μια ολόκληρη εποχή. Μια περίοδο κοινωνικοπολιτικής «δίνης», μια περιπέτεια προσωπικής οδύνης και καθημερινής μιζέριας που ανέδειξε, ωστόσο, χαρακτήρες γνήσιους, μορφές αδρές και σκληρές, σαν τις μετεμφυλιακές μας μέρες της 10ετίας του 50..! Η ταπεινή συμμετοχή μου στην απώλεια

Περισσότερα…

Γιάννης Δούκας – Ο δάσκαλος της καρδιάς μας..!

Γιάννης Δούκας Ο Δάσκαλος της καρδιάς μας..! (Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2016) Ο Γιάννης Δούκας έφυγε από κοντά μας πλήρης ημερών…. Ωστόσο, το κενό που αφήνει είναι μεγάλο και δυσαναπλήρωτο. Μακάρι να ήταν η ζωή μας έτσι, ώστε οι γονείς να ήταν πάντοτε νέοι και τα παιδιά να μη μεγάλωναν ποτέ. Όμως, η ανθρώπινη λαχτάρα δεν

Περισσότερα…

error: Το περιεχόμενο προστατεύεται από αντιγραφή !!