Τι περίεργο; Μου φαίνεται απίστευτο ότι θα μπορούσε ο οποιοσδήποτε έστω και να συζητάει το σκέλος, αντίλογος…Εγώ λοιπόν έχω «λόγο» και ευχαρίστως να συζητήσω με οποιονδήποτε τον «αντίλογο». Εξάλλου κάθε άποψη σεβαστή… Ζορίζομαι όμως, ζορίζομαι πολύ και δε θεωρώ ότι είμαι πια τόσο μεγάλη σε ηλικία και άρα εκτός πραγματικότητας ώστε να δυσκολεύομαι να αποδεχθώ
Ζούμε στην εποχή της επιλεκτικής ακοής και αμνησίας. Ο καθένας από εμάς θυμάται και ακούει ότι τον συμφέρει, ανάλογα με τις περιστάσεις της ζωής μας. Έχουμε την τάση να υποτιμούμε τα βαθιά συναισθήματά μας, να μην υπολογίζουμε ούτε στο ελάχιστο την αξία των ανθρώπων και της ανθρώπινης υπόστασης. Καταρρίπτουμε τις ηθικές μας αρχές αβίαστα και
Κυριαρχεί η έμμονη ιδέα ενός μέλλοντος, η τάση να αγνοούμε το παρόν. Δεν ζούμε το τώρα, αλλά θυσιάζουμε το παρόν για χάρη ενός άγνωστου μέλλοντος. Πρόκειται, ωστόσο, για ένα φρικτό φιλοσοφικό λάθος, γιατί η ζωή υπάρχει μόνο σε παρόντα χρόνο, είναι μια παρούσα στιγμή. Έχει υπόσταση μονάχα το τώρα, που εσείς κι εγώ μιλάμε γι’
Από μικρό να μην του αρνείστε τίποτα. Δίνετέ του ό,τι επιθυμεί, ό,τι ζητάει, ιδίως όταν πεισματώνει και κλαίει. Έτσι θα μεγαλώσει και θα πιστεύει πως οι άλλοι του οφείλουν τα πάντα, πως έχει μόνο δικαιώματα. Όταν αρχίσει να ξεστομίζει βρισιές, εσείς να γελάτε. Έτσι θα του δώσετε να καταλάβει ότι είναι πολύ έξυπνο! Μην του
«Μην πιέζεις «τετράγωνα παιδιά» να περάσουν από «στρόγγυλες τρύπες…» Θα σταθώ στην πιο συγκλονιστική εμπειρία: στη συνειδητοποίηση του παιδιού, που συμβαίνει γύρω στα τρία του χρόνια, ότι δεν ταυτίζεται με το Περιβάλλον. Δεν αποτελεί μέρος του. Είναι μια ξεχωριστή οντότητα, μια ιδιαιτερότητα, κάτι ΜΟΝΑΔΙΚΟ και ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟ, όπως και όλοι οι άλλοι γύρω του… Πάνω σ’
Τιμώντας την “Παγκόσμια Ημέρα για τα Δικαιώματα του Παιδιού”, ανατρέχουμε στη ζωή και το έργο 5 παιδιών, που παρά το πολύ νεαρό της ηλικίας τους, αγωνίστηκαν σθεναρά ενάντια στην καταπάτηση θεμελιωδών ανθρώπινων δικαιωμάτων, λειτουργώντας παραδειγματικά για όλους μας και επηρεάζοντας τον κόσμο στο σύνολό του. Η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 20 Νοεμβρίου 1989 υιοθέτησε
Τι είναι, αλήθεια, η διαίσθηση; Την έχουν όλοι ή μόνο κάποιοι πιο «ευαίσθητοι»; Τι έχει ανακαλυφθεί για τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί στον εγκέφαλό μας; Και, τελικά, πώς μπορούμε να μάθουμε να την εμπιστευόμαστε; Ανοίξαμε το κεφάλαιο «διαίσθηση» και βρήκαμε όλες τις απαντήσεις! Συνειδητό, Υποσυνείδητο και πεταλούδες στο στομάχι Όσο μεταφυσικά κι αν μοιάζουν
Γιατί να μεγαλώνουμε παιδιά σαν ενήλικες σε σχέση με τον περιβάλλοντα χώρο τους και σαν μωρά σε σχέση με τη νόησή τους; Τα παιδιά είναι η ελπίδα που μας προσφέρουν οι ουρανοί και ο τρόπος να μας δείξουν πως το παιχνίδι παίζεται ακόμη. Το γέλιο τους, η στάση ζωής, η ανεμελιά, το διαφορετικό κύλισμα του
Για τα Ουσιαστικά Προσόντα των Προοδευτικών Δασκάλων ώστε να Επιτελούν Καλύτερα το Έργο τους Θα ήθελα να ξεκαθαρίσω ότι τα προσόντα για τα οποία θα μιλήσω, τα οποία θεωρώ απαραίτητα για τον προοδευτικό δάσκαλο, είναι προσόντα που αποκτώνται σταδιακά, μέσα από την καθημερινή πρακτική. Επιπλέον, αναπτύσσονται μέσα από την πρακτική, παράλληλα με την πολιτική απόφαση
Όταν το 1990, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, απονεμήθηκε στον John Taylor Gatto ο τίτλος του «Δασκάλου της Χρονιάς της Νέας Υόρκης» στην ομιλία αποδοχής του τίτλου που εκφώνησε, δεν αρκέστηκε σε απλές ευχαριστίες, αλλά εξαπέλυσε ένα δριμύ κατηγορώ στην συμβατική λογική που διέπει την εκπαίδευση. Μίλησε για το ρόλο που πρέπει να διαδραματίζει η εκπαίδευση