Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας από την ” Πρακτική Φιλοσοφία” του Ε. Παπανούτσου αποσπάσματα από την μαθητεία του “Η μάθηση’. “Ένας σοφός της Ανατολής λέγεται ότι διατύπωσε το απόφθεγμα: “Έως τα δεκαπέντε μου χρόνια έπαιξα, έως τα εικοσιπέντε μου αγάπησα, έως τα τριανταπέντε μου πολέμησα, έως τα πενήντα μου κέρδισα, τώρα αρχίζω να μαθαίνω”…!
Η αίσθηση της πραγματικότητας που ζούμε είναι μια πυροδότηση της απελπισίας….Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στα νέα παιδιά να ψάχνουν το δρόμο της ελεύθερης αναπνοής…! Ξαφνικά, νιώθουν τους δρόμους κλειστούς. Την προοπτική της ελπίδας, για μια δημιουργική εξέλιξη, αδιέξοδη. Την ψυχολογική τους διάθεση στα όρια της κατάθλιψης. Η «κρισιολογία» που μαίνεται, ως καταιγίδα τείνει να πάρει
Περίληψη Στόχος της παρούσας μελέτης είναι να προσεγγίσει ζητήματα που αφορούν την εκπαιδευτική διαδικασία στις περιπτώσεις της ένταξης και της συνεκπαίδευσης παιδιών με ειδικές εκπαιδευτικές ανάγκες στη γενική εκπαίδευση. Αρχικά, παρουσιάζονται βιβλιογραφικά δεδομένα τα οποία υποστηρίζουν την αναγκαιότητα εφαρμογής μεθόδων διαφοροποίησης και ευελιξίας για τη διαχείριση των ατομικών διαφορών μέσα στην τάξη. Στη συνέχεια παρουσιάζονται
Το συγκείμενο της εκπαίδευσης Ζούμε στον κόσμο των ραγδαίων αλλαγών… Όλα γύρω μας μεταβάλλονται με ρυθμό αστραπής. Η ταχύτητα με την οποία κινούνται οι ιδέες, οι γνώσεις, τα αγαθά, οι άνθρωποι είναι χωρίς προηγούμενο. Οι γνώσεις πολλαπλασιάζονται και αχρηστεύονται με ρυθμό που δύσκολα μπορούμε να παρακολουθήσουμε. Στον κοινωνικό και πολιτικό τομέα έχουμε συνέχεια νέα δεδομένα:
Ανάδειξη και καλλιέργεια δεξιοτήτων αποκλίνουσας νοημοσύνης στο σχολείο της μετανεωτερικής εποχής. Το δημιουργικής επίλυσης πρόβλημα στην Ιστορία. Περίληψη Ένας από τους κύριους στόχους του σχολείου της μετανεωτερικής εποχής είναι η ανάπτυξη της παραγωγικής σκέψης των διδασκόμενων, αφού τα ανακύπτοντα προβλήματα σε συνθήκες, που ευνοούν την αστάθεια, τη σχετικότητα και την πολυπλοκότητα απαιτούν ευελιξία, επινοητικότητα, μεθοδικότητα
«Η Χαρά της μάθησης», Κώστας Μπακιρτζής Το άρθρο του Κ. Μπακιρτζή ξεκινά από δύο θεμελιακές και αλληλεξαρτώμενες αρχές της μάθησης, τις οποίες αναπτύσσει με αναφορά τόσο σε προσωπικά βιώματα όσο και σε ευρήματα επιστημονικών ερευνών της εξελικτικής, κοινωνικής και κλινικής ψυχολογίας. Σύμφωνα με την πρώτη, η σχέση του Εαυτού με τον Άλλο συνιστά βασική προϋπόθεση
Τα σχολεία μας άραγε είναι εναρμονισμένα με τον 21 αιώνα; Δεν θα έπρεπε οι μέθοδοι διδασκαλίας να εξελιχθούν, όπως συμβαίνει με τις ζωές μας και την σύγχρονη βιομηχανία; Θα εξετάσουμε πως κάποιοι άνθρωποι σε όλο τον κόσμο αναθεωρούν ό,τι έχει να κάνει με την παιδεία. Η εκπαίδευση έχει να αντιμετωπίσει πολλά εμπόδια όμως σε κάποια
Η ίδρυση ενός Σχολείου Αριστείας θα δημιουργήσει τις προϋποθέσεις να φοιτήσουν προικισμένα παιδιά, να αξιοποιήσουν όλες τις διαφορετικές πτυχές της νοημοσύνης που διαθέτουν, (υπαινιγμός για ένα εμπνευσμένο πρόγραμμα με δραστηριότητες αξιοποίησης της Πολλαπλής Νοημοσύνης των παιδιών) να παράγουν δημιουργικές και καινοτόμες ιδέες, να οραματιστούν τον κόσμο, το μέλλον τους και την κοινωνία μας με έναν
ΠΕΡΙΛΗΨΗ Πολλές φορές έχουν ασχοληθεί η Παιδαγωγική επιστήμη, οι Υπουργοί Παιδείας, και οι ίδιοι οι δάσκαλοι με βασικούς προβληματισμούς που αφορούν στα Αναλυτικά Προγράμματα και συγκεκριμένα στο γεγονός, ότι τα Αναλυτικά Προγράμματα όχι μόνο περιλαμβάνουν μια πληθώρα ύλης, αλλά και ότι αξιώνουν τη μάθηση περιεχομένων, που διατηρούνται για λόγους παράδοσης και λίγο συμβάλλουν στην επίλυση
Επειδή ζούμε στην εποχή της Εκπαιδευτικής αλλαγής και των πολλών συζητήσεων και διαφωνιών περί αυτής, επειδή άρχισαν οι προετοιμασίες και δεδηλωμένη είναι η απόφαση υλοποίησής της από τη νέα σχολική χρονιά, κρίνω σκόπιμο να καταθέσω και τις δικές μου απόψεις για συζήτηση και προβληματισμό. Εκ των προτέρων λοιπόν δηλώνω ότι είμαι υπέρ της αλλαγής, καθώς