|
Προλεγόμενα… Στη χώρα μας αναδεικνύονται με ανεξήγητη ευκολία διάττοντες αστέρες της πολιτικής, της κοινωνικής και της πνευματικής ζωής…Τα τηλεοπτικά «εκμαγεία» αναλαμβάνουν, συνήθως, την αθέμιτη προβολή, την αργυρώνητη ανάδειξή και την ψευδεπίγραφη αναγνώρισή τους. Ο κόσμος τους μαθαίνει κάποια στιγμή από συνήθεια. Τους εμπιστεύεται με παχυλή αφέλεια, και τους ψηφίζει με φρούδα, όπως αποδεικνύεται προσδοκία . Όταν αυτοί οι επιτυχημένοι τηλεμαϊντανοί αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης έρχονται τα δύσκολα. Γιατί φαίνεται η απόλυτη γύμνια τους. Έτσι, η ώρα της «κρίσης» (σαν αυτή που ζούμε) έρχεται νομοτελειακά… Ερώτημα σκληρό και αμείλικτο: μπορείς να αγνοήσεις αυτήν την παχυλή άγνοια και αναισχυντία; Αυτήν την ελαφρότητα και την αναισθησία; Την ανευθυνότητα και την απρέπεια; Μπορείς, ευρύτερα, να αντιπαρέλθεις την καθολικότητα της κρίσης, να αγνοήσεις το τέλμα και τη σήψη που έχει κατακλύσει κάθε έννοια ζωής, κάθε μορφή κοινωνικής ευθύνης και να αποδεχθείς μοιρολατρικά αυτήν την καθοδικότητα και τη χρεωκοπία; Σίγουρα δεν μπορείς…. Πρέπει να μιλήσεις… Να εκφράσεις τον κριτικό, τον θετικό ή τον αντιρρησιακό σου λόγο… Να στοχαστείς και να αναστοχαστείς, να ανατρέψεις συνειδητά τα παραλειπόμενα, τα υπολειπόμενα, τα φαιδρά και τα παράδοξα του καιρού μας.. Αυτή η πολλαπλή παρέμβαση στην παλίρροια του καιρού, άλλοτε ως μαρτυρία ζωής , άλλοτε ως διαμαρτυρία έκφρασης, επιδιώκεται με τις καταγραφόμενες ΑΠΟΨΕΙΣ… ! Και την οφείλουμε ΟΛΟΙ… αντιστρέφοντας τη σοφή ρήση: Κρείττον το λαλείν..! Επιλεγόμενα…. |
“Διαβάζετε πολύ, καταλαβαίνετε λίγο, δε σκέπτεστε καθόλου, δουλεύετε περισσότερο απ’ ότι πρέπει, δεν κινείστε καθόλου… Όλη η ζωή που ζήτε έξω από την τάξι, η οικογενειακή ζωή με τα θέλγητρά της, η ζωή με τις φιλενάδες σας, τα παιχνίδια, οι περίπατοι, ό,τι ακούτε και βλέπετε έξω, όλα αυτά, ένας κόσμος ολόκληρος, ο δικός σας κόσμος,
Αγαπητέ μου συνάδελφε, Δεν σε γνωρίζω προσωπικά, ξέρω όμως αρκετά για την κατάσταση στην οποία βρίσκεσαι. Από πέρυσι που διορίστηκες στο δημοτικό σχολείο αυτού του χωριού -είναι από τα λίγα που κρατάνε ακόμη- διαπίστωσες πως θα δυσκολευόσουν πολύ με τα έξοδά σου. Ο μισθός σου ψαλιδίστηκε, γεγονός που σε καίει όλο και περισσότερο. Δεν θα
Ψύχωση-Σάρα Κέιν «να επιτυγχάνω στόχους και φιλοδοξίες, να ξεπερνώ εμπόδια και να επιτυγχάνω υψηλές επιδόσεις, να αυξάνω τον αυτοσεβασμό με την επιτυχή άσκηση του ταλέντου… να υπερνικώ τους αντιπάλους, να ασκώ έλεγχο και επιρροή στους άλλους, να υπερασπίζω τον εαυτό μου, να υπερασπίζω τον ψυχολογικό μου χώρο, να δικαιώνω το εγώ, να προσελκύω την προσοχή,
Ένας φίλος μου έστειλε το ακόλουθο κείμενο … ίσως μερικές σκέψεις του έχουν κάποια σημασία και για σας. ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΔΕΝ ΜΟΡΦΩΝΟΥΝ Όταν το 1990, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, απονεμήθηκε στον Τζον Τέϊλορ Γκάττο ο τίτλος του “Δασκάλου της Χρονιάς της Νέας Υόρκης”, στην ομιλία αποδοχής του τίτλου που εκφώνησε, δεν αρκέστηκε σε απλές
(….Μια μέρα μπήκα στην τάξη, κρατώντας στην αγκαλιά μου ένα μικρό κοριτσάκι τεσσάρων μηνών…Μου έκανε εντύπωση η απόλυτη σιωπή αυτής της μικρής ύπαρξης και θέλησα να το δείξω στα παιδιά…) «Δεν ακούγεται καθόλου» είπα… και για να αστειευτώ, πρόσθεσα: «Κανείς σας δεν ξέρει να κάνει το ίδιο»…Είδα μια έκπληξη να ζωγραφίζεται στο πρόσωπο των παιδιών
1. ΤΙ ΕΙΝΑΙ Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΣΚΕΨΗ; Η νοημοσύνη και η λογική που διαθέτει ο άνθρωπος δεν είναι αρκετά για να αγωνιστεί στη ζωή, αν δεν καλλιεργήσει και την κριτική του σκέψη. Κριτική σκέψη ονομάζεται η διανοητική ικανότητα του ανθρώπου, η λειτουργία της οποίας; του επιτρέπει να κρίνει κάθε πληροφορία που του προσφέρεται ως προς την
Είναι σίγουρα πως οι περισσότεροι από εμάς, ενίοτε φθάνουν σε αδιέξοδα στην προσπάθειά τους να διδάξουν ορισμένα αντικείμενα της βιολογίας. Ίσως αυτό που είναι εντυπωσιακό, είναι πως αρκετές φορές διαπιστώνουμε ότι ο ίδιος τρόπος διδασκαλίας έχει διαφορετικά αποτελέσματα σε διαφορετικούς μαθητές μας. Σε αυτό το αποτέλεσμα, πολλοί παράγοντες συμβάλουν: ο εκπαιδευτικός, το κλίμα της τάξης,
Ονειρεύομαι ένα σχολείο όπου ο μαθητής θα αισθάνεται ότι τον αγαπά ο δάσκαλός του… ότι νοιάζεται και φροντίζει γι’ αυτόν… ότι τον πλησιάζει και δεν τον περιφρονεί… Ονειρεύομαι ένα σχολείο που θα έχει αγάπη… μια αγάπη που με τα χρυσά της φτερά θα σκεπάζει τα σφάλματα των άλλων, μια αγάπη που δεν θα παραχωρεί το
Υπάρχουν στιγμές στη ζωή σου που νιώθεις πραγματικά ο εαυτός σου; Που νιώθεις να πηγάζει από μέσα σου εκείνη η κινητήρια δύναμη που σε ωθεί να θέλεις να μάθεις, να δημιουργήσεις, να εξελιχθείς σε αυτό που είσαι; Που μπορείς να σχετιστείς με τους άλλους ανθρώπους με τρόπο άμεσο και μοναδικό; Που εσύ ορίζεις τον εαυτό
Όταν μιλάμε τρυφερά πάνω από την κούνια τους, εκείνα αντιλαμβάνονται πολλά περισσότερα απ’ όσα νομίζουμε. Μια Γαλλίδα ψυχαναλύτρια αναλύει τί πρέπει να τους λέμε. Ο συγγραφέας του μικρού Πρίγκιπα, ο Αντουάν ντε Σεν Εξιπερί, γράφει στο πρώτο κεφάλαιο του βιβλίου ότι «οι μεγάλοι δεν καταλαβαίνουν τίποτε από μόνοι τους. Είναι κουραστικό για τα παιδιά να