|
Προλεγόμενα… Στη χώρα μας αναδεικνύονται με ανεξήγητη ευκολία διάττοντες αστέρες της πολιτικής, της κοινωνικής και της πνευματικής ζωής…Τα τηλεοπτικά «εκμαγεία» αναλαμβάνουν, συνήθως, την αθέμιτη προβολή, την αργυρώνητη ανάδειξή και την ψευδεπίγραφη αναγνώρισή τους. Ο κόσμος τους μαθαίνει κάποια στιγμή από συνήθεια. Τους εμπιστεύεται με παχυλή αφέλεια, και τους ψηφίζει με φρούδα, όπως αποδεικνύεται προσδοκία . Όταν αυτοί οι επιτυχημένοι τηλεμαϊντανοί αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης έρχονται τα δύσκολα. Γιατί φαίνεται η απόλυτη γύμνια τους. Έτσι, η ώρα της «κρίσης» (σαν αυτή που ζούμε) έρχεται νομοτελειακά… Ερώτημα σκληρό και αμείλικτο: μπορείς να αγνοήσεις αυτήν την παχυλή άγνοια και αναισχυντία; Αυτήν την ελαφρότητα και την αναισθησία; Την ανευθυνότητα και την απρέπεια; Μπορείς, ευρύτερα, να αντιπαρέλθεις την καθολικότητα της κρίσης, να αγνοήσεις το τέλμα και τη σήψη που έχει κατακλύσει κάθε έννοια ζωής, κάθε μορφή κοινωνικής ευθύνης και να αποδεχθείς μοιρολατρικά αυτήν την καθοδικότητα και τη χρεωκοπία; Σίγουρα δεν μπορείς…. Πρέπει να μιλήσεις… Να εκφράσεις τον κριτικό, τον θετικό ή τον αντιρρησιακό σου λόγο… Να στοχαστείς και να αναστοχαστείς, να ανατρέψεις συνειδητά τα παραλειπόμενα, τα υπολειπόμενα, τα φαιδρά και τα παράδοξα του καιρού μας.. Αυτή η πολλαπλή παρέμβαση στην παλίρροια του καιρού, άλλοτε ως μαρτυρία ζωής , άλλοτε ως διαμαρτυρία έκφρασης, επιδιώκεται με τις καταγραφόμενες ΑΠΟΨΕΙΣ… ! Και την οφείλουμε ΟΛΟΙ… αντιστρέφοντας τη σοφή ρήση: Κρείττον το λαλείν..! Επιλεγόμενα…. |
Όταν αλληλεπιδράμε με τους άλλους ανθρώπους, συνεχώς στέλνουμε και λαμβάνουμε σιωπηλά σήματα. Όλες οι μη λεκτικές συμπεριφορές μας, οι χειρονομίες που κάνουμε, ο τρόπος που καθόμαστε, πόσο γρήγορα ή πόσο δυνατά μιλάμε, πόσο κοντά βρισκόμαστε, η επαφή που κάνουμε με τα μάτια, στέλνουν ισχυρά μηνύματα. Αυτά τα μηνύματα δεν σταματούν όταν σταματάμε να μιλάμε. Ακόμα
Ο εκπαιδευτικός-ηγέτης στο πλαίσιο της σχολικής τάξης: Διερεύνηση της επίδρασης του στυλ ηγεσίας και της συναισθηματικής νοημοσύνης του εκπαιδευτικού της δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης στην αυτό-αποτελεσματικότητά του στη διαχείριση της τάξης. Θεωρητικό πλαίσιο: Το στιλ ηγεσίας της τάξης και η συναισθηματική νοημοσύνη αποτελούν σημαντικές παραμέτρους της αυτο-αποτελεσματικότητας. Εκπαιδευτικοί που αναφέρουν υψηλά επίπεδα συναισθηματικής νοημοσύνης επιδεικνύουν υψηλά επίπεδα
Το μικρό παιδί ζει σε ένα δικό του παιδικό κόσμο… Σκέπτεται, αντιλαμβάνεται και ερμηνεύει όλα όσα συμβαίνουν με διαφορετικό τρόπο από ότι οι μεγάλοι. Δίνει ένα ιδιότυπο-παιδικό νόημα στην πραγματικότητα που το περιβάλλει. Για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε δημιουργικά με το παιδί οφείλουμε να καταλάβουμε όσο μας είναι δυνατόν τον τρόπο που σκέπτεται και αισθάνεται
ΟΤΑΝ ΟΙ ΕΛΛΗΝΕΣ ΔΙΔΑΣΚΟΥΝ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟ: Ο ΚΟΡΝΗΛΙΟΣ ΚΑΣΤΟΡΙΑΔΗΣ ΜΙΛΑΕΙ ΓΙΑ ΤΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ Κορνήλιος Καστοριάδης: Δημοκρατία δεν συνεπάγεται πλέον και συμμετοχή των πολιτών Kern: Όταν τίθεται το ερώτημα της Δημοκρατίας σήμερα, αναφέρεται πάντα στην αντιπροσωπευτική, είτε πρόκειται να την εγκωμιάσουμε είτε να την επικρίνουμε. Δεν έχουμε προχωρήσει περισσότερο. Μπορούμε να προωθήσουμε μαζί σας την ερώτηση πιο
Πριν ένα χρόνο περίπου μου ζητήθηκε από μια καλή φίλη και συνάδελφο να παρουσιάσω σε μια ομάδα γονέων ένα θέμα της επιλογής μου. Συζητώντας καταλήξαμε αστειευόμενες ότι εγώ ανήκα και στα δύο στρατόπεδα, αφού παρακολουθούσα παιδιά και εφήβους, ενώ παράλληλα παρείχα συμβουλευτική σε γονείς. Τι καλύτερο λοιπόν να μάθουν οι γονείς από κάποιον αντικειμενικό παρατηρητή
Οι περισσότεροι άνθρωποι έχουν συνηθίσει να σκέφτονται με μια «καρτεσιανή λογική», δηλ. με ένα γραμμικό τρόπο σκέψης, με μια επαγωγική λογική, αγνοώντας τη σημασία των συναισθημάτων, της διαίσθησης, χωρίς να τολμούν να προσεγγίσουν νέους τρόπους σκέψης. Αλλά οι πρόσφατες διαπιστώσεις στην ψυχολογία, τη νευρολογία και άλλες επιστήμες έχουν οδηγήσει στην ανάπτυξη νέων μεθόδων σκέψης και
Το σχολείο του μέλλοντος δεν είναι σχολείο του «μέλλοντος – χρόνου» αλλά του «μέλλοντος – οράματος» και θα μπορούσε να προσδιοριστεί με μόλις μια πρόταση. Θα πρέπει να είναι ένα σχολείο που θα διαπαιδαγωγεί στα μεγάλα ιδανικά του ουμανισμού και της δημοκρατίας και θα εμπνέει τους μαθητές στα οράματα μιας δίκαιης κοινωνίας, που θα δίνει
“Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου” Τα παρακάτω λόγια, από πολλούς, αποδίδονται στον Charlie Chaplin, ότι τα είπε στους δικούς του ανθρώπους κατά τα εβδομηκοστά του γενέθλια… “Όταν άρχισα να αγαπώ τον εαυτό μου πραγματικά, μπόρεσα να καταλάβω ότι ο συναισθηματικός πόνος και η θλίψη, απλώς με προειδοποιούσαν να μη ζω κόντρα στην αλήθεια
Το διάβασμα δεν είναι ευχάριστο για όλους, πόσο μάλλον όταν γίνεται αναγκαστικά και καθημερινά. Οι μαθητές δεν διαφέρουν πολύ από τους ενήλικες. Όταν γυρίζουν σπίτι προτιμούν να χαλαρώσουν και να ξεκουραστούν, παρά να μελετήσουν. Η άρνηση για μελέτη έχει ως αποτέλεσμα να μειώνει την απόδοση τους. Ο κ. Στέλιος Μαντούδης, Αναπτυξιακός Εργοθεραπευτής, επισημαίνει ότι το
Αν βαριέσαι, ή καλύτερα αναβάλεις, συνέχεια να διαβάσεις για την εξεταστική σου αυτό είναι για σένα. Αλλά δεν είναι μόνο το διάβασμα. Πόσες φορές είπα θα πάω γυμναστήριο, θα μαγειρέψω και δεν θα παραγγείλω, θα πάω σήμερα στη σχολή. Αρκετές για να τις αφήνω να περνούν. Αρκετές για να τις βαρεθώ και να αποφασίσω να