|
Προλεγόμενα… Στη χώρα μας αναδεικνύονται με ανεξήγητη ευκολία διάττοντες αστέρες της πολιτικής, της κοινωνικής και της πνευματικής ζωής…Τα τηλεοπτικά «εκμαγεία» αναλαμβάνουν, συνήθως, την αθέμιτη προβολή, την αργυρώνητη ανάδειξή και την ψευδεπίγραφη αναγνώρισή τους. Ο κόσμος τους μαθαίνει κάποια στιγμή από συνήθεια. Τους εμπιστεύεται με παχυλή αφέλεια, και τους ψηφίζει με φρούδα, όπως αποδεικνύεται προσδοκία . Όταν αυτοί οι επιτυχημένοι τηλεμαϊντανοί αναλαμβάνουν θέσεις ευθύνης έρχονται τα δύσκολα. Γιατί φαίνεται η απόλυτη γύμνια τους. Έτσι, η ώρα της «κρίσης» (σαν αυτή που ζούμε) έρχεται νομοτελειακά… Ερώτημα σκληρό και αμείλικτο: μπορείς να αγνοήσεις αυτήν την παχυλή άγνοια και αναισχυντία; Αυτήν την ελαφρότητα και την αναισθησία; Την ανευθυνότητα και την απρέπεια; Μπορείς, ευρύτερα, να αντιπαρέλθεις την καθολικότητα της κρίσης, να αγνοήσεις το τέλμα και τη σήψη που έχει κατακλύσει κάθε έννοια ζωής, κάθε μορφή κοινωνικής ευθύνης και να αποδεχθείς μοιρολατρικά αυτήν την καθοδικότητα και τη χρεωκοπία; Σίγουρα δεν μπορείς…. Πρέπει να μιλήσεις… Να εκφράσεις τον κριτικό, τον θετικό ή τον αντιρρησιακό σου λόγο… Να στοχαστείς και να αναστοχαστείς, να ανατρέψεις συνειδητά τα παραλειπόμενα, τα υπολειπόμενα, τα φαιδρά και τα παράδοξα του καιρού μας.. Αυτή η πολλαπλή παρέμβαση στην παλίρροια του καιρού, άλλοτε ως μαρτυρία ζωής , άλλοτε ως διαμαρτυρία έκφρασης, επιδιώκεται με τις καταγραφόμενες ΑΠΟΨΕΙΣ… ! Και την οφείλουμε ΟΛΟΙ… αντιστρέφοντας τη σοφή ρήση: Κρείττον το λαλείν..! Επιλεγόμενα…. |
Ακαδημαϊκός, κορυφαίος θεωρητικός φυσικός, καθηγητής Αστροφυσικής στο Πανεπιστήμιο του Τέξας, εξέχον μέλος της λεγόμενης «παράλληλης Ελλάδας», της Ελλάδας που σε πείσμα των καιρών αντιστέκεται, προοδεύει και διαπρέπει στο εξωτερικό. «Εκτός από τις Ηνωμένες Πολιτείες, σε όλη την Κεντρική και τη Βόρεια Ευρώπη υπάρχουν Έλληνες επιστήμονες οι οποίοι βοηθούν χώρες ολόκληρες να πάνε μπροστά και όμως
Αγαπητές, αγαπητοί συνάδελφοι Η μακρόχρονη προσπάθειά μου, που διαρκεί είκοσι και πλέον χρόνια, στοχεύει στο να συνδέσω την επιστημονική γνώση με την εκπαιδευτική πρακτική. Μέσα από τις προσωπικές εμπειρίες, την παιδαγωγική φιλοσοφία και τις επιστημονικές θεωρίες για τη μάθηση, ανάπτυξη και διδασκαλία, διαμόρφωσα την προσωπική μου πρακτική, όπως κάθε δραστήριος εκπαιδευτικός έχει δημιουργήσει τη δική
Τα τελευταία 30 χρόνια έχουμε ζήσει πολλές μεταρρυθμίσεις στο Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο. Όλες κραυγαλέα αποτυχημένες και αυτό κατ΄ ομολογία όλων όσων εμπλέκονται στο σύστημα, ακόμα και των ίδιων των μεταρρυθμιστών. Όλες προσπάθησαν ν’ αλλάξουν το οργανόγραμμα των σχολείων, τα αναλυτικά προγράμματα, τα σχολικά βιβλία, τις εξετάσεις κλπ. Καμιά τους δεν μπήκε στον
Ελένη Δούκα – Πατέρα Μέλος της Γενικής Διοίκησης Εκπαιδευτηρίων Δούκα, Εκπαιδευτική Ψυχολόγος Ευθύνη ως αξία και στάση ζωής Η «ευθύνη», ως έννοια και στάση ζωής, είναι από τις πιο αμφίβολες κατανοητικές στάσεις. Αν, βέβαια, κανείς τη μετρήσει σοβαρά, ως διάθεση «ανάληψης» και ως στάση «ανταπόκρισης». Ταυτόχρονα, ως λέξη, είναι μάλλον άβολη. Για να μην πω
Η μάθηση Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας από την ” Πρακτική Φιλοσοφία” του Ε. Π. Παπανούτσου αποσπάσματα από την μαθητεία του “Η μάθηση’. “Ένας σοφός της Ανατολής λέγεται ότι διατύπωσε το απόφθεγμα: “Έως τα δεκαπέντε μου χρόνια έπαιξα, έως τα εικοσιπέντε μου αγάπησα, έως τα τριανταπέντε μου πολέμησα, έως τα πενήντα μου κέρδισα, τώρα
«Παρατηρήστε τον κόσμο να τρέχει πολυάσχολος στους δρόμους ∆εν κοιτάζουν ούτε αριστερά ούτε δεξιά, ανήσυχοι, με ταμάτια καρφωμένα στο έδαφος ,σαν σκυλιά. Προχωράνε ευθεία, αλλά πάντα χωρίς να κοιτάζουν μπροστά τους, διότι καλύπτουν μια διαδρομή ήδη γνωστή τους, μηχανικά. Σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου αυτό συμβαίνει. Ο σύγχρονος άνθρωπος, ο οικουμενικός, είναι ο
Από τον πρόλογο του βιβλίου του Ν. Καζαντζάκη, “Αναφορά στον Γκρέκο”. Μαζεύω τα σύνεργά μου: όραση, ακοή, γέψη, όσφρηση, αφή, μυαλό, βράδιασε πια, τελεύει το μεροκάματο, γυρίζω σαν τον τυφλοπόντικα στο σπίτι μου, στο χώμα. Όχι γιατί κουράστηκα να δουλεύω, δεν κουράστηκα, μα ο ήλιος βασίλεψε…. Ο ήλιος βασίλεψε, θάμπωσαν τα βουνά, οι οροσειρές του
Ένας φίλος μου έστειλε το ακόλουθο κείμενο … ; Iσως μερικές σκέψεις του έχουν κάποια σημασία και για σας. ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΔΕΝ ΜΟΡΦΩΝΟΥΝ Όταν το 1990, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, απονεμήθηκε στον Τζον Τέϊλορ Γκάττο ο τίτλος του “Δασκάλου της Χρονιάς της Νέας Υόρκης”, στην ομιλία αποδοχής του τίτλου που εκφώνησε, δεν αρκέστηκε σε
Υπάρχει, άραγε, ελπίδα; Κάθε γενιά κουβαλάει το φορτίο της… Ψαχουλεύει στην ανηφόρα, τα μέσα και τα έξω της, για να βρει το δρόμο… Μόνο που τώρα τα παιδιά μας, τα περιμένει ένας πραγματικός Γολγοθάς… Θυμηθείτε τα μάτια τους, καθώς χαζεύουν τις λαμπερές βιτρίνες της κατανάλωσης… Προσέξτε τα σπυριά στο μέτωπο, που τα αγγίζουν διακριτικά… Είναι
«Καθώς γερνάμε, και γινόμαστε σοφότεροι, συνειδητοποιούμε σιγά-σιγά ότι: Ένα ρολόι των $300 δείχνει την ίδια ώρα με ένα ρολόι των $30. Ένα πορτοφόλι των $300 χωράει τα ίδια χρήματα με ένα των $30. Η μοναξιά σε ένα σπίτι 30 τ.μ. ή 300 τ.μ. είναι η ίδια. Ελπίζω μια μέρα να συνειδητοποιήσεις ότι η εσωτερική σου