Έχουμε φορτίσει κάποιες λέξεις αρνητικά χωρίς ποτέ να αλλάζουμε συνειδητά αυτή την αρνητική φόρτιση. Τα σχολικά χρόνια των περισσοτέρων από μας δεν βοήθησαν στο να καταχωρήσουμε θετικά μέσα μας αυτή την τόσο σημαντική και αναγκαία λειτουργία. Η αλήθεια είναι ότι μαθαίνουμε καθημερινά, αλλά το τι μαθαίνουμε και το πώς μαθαίνουμε, εξαρτάται από το βαθμό που
Πριν ένα χρόνο περίπου μου ζητήθηκε από μια καλή φίλη και συνάδελφο να παρουσιάσω σε μια ομάδα γονέων ένα θέμα της επιλογής μου. Συζητώντας καταλήξαμε αστειευόμενες ότι εγώ ανήκα και στα δύο στρατόπεδα, αφού παρακολουθούσα παιδιά και εφήβους, ενώ παράλληλα παρείχα συμβουλευτική σε γονείς. Τι καλύτερο λοιπόν να μάθουν οι γονείς από κάποιον αντικειμενικό παρατηρητή
Το μικρό παιδί ζει σε ένα δικό του παιδικό κόσμο. Σκέπτεται, αντιλαμβάνεται και ερμηνεύει όλα όσα συμβαίνουν με διαφορετικό τρόπο από ότι οι μεγάλοι. Δίνει ένα ιδιότυπο-παιδικό νόημα στην πραγματικότητα που το περιβάλλει. Για να μπορέσουμε να επικοινωνήσουμε δημιουργικά με το παιδί οφείλουμε να καταλάβουμε όσο μας είναι δυνατόν τον τρόπο που σκέπτεται και αισθάνεται
“Τα παιδιά πρέπει να διδάσκονται πώς να σκέφτονται, όχι τι να σκέφτονται.” Margaret Mead Τα παιδιά ξεκινούν να μαθαίνουν με το που κάνουν την είσοδό τους στον κόσμο. Το μυαλό τους είναι μια ιδιαίτερα πολύτιμη πηγή που κατακλύζεται από περιέργεια. Σε αρκετές περιπτώσεις όμως, το ανήσυχο πνεύμα των παιδιών μετασχηματίζεται σε κάτι παθητικό που σταματά
«Θα το κάνεις για μένα μαμά;» “Θα μου φέρεις τα παπούτσια μου; Θα βρεις τις μπογιές μου; Θα φτιάξεις τη τσάντα μου; Θα κάνεις τα καθήκοντά μου; Θα πεις στη δασκάλα ότι ήμουν άρρωστος και δε μπόρεσα να διαβάσω;”. Αρκετά συχνά τα παιδιά ζητούν από τους γονείς να τα εξυπηρετούν. Για τα παιδιά αυτό είναι
«Μην πιέζεις «τετράγωνα παιδιά» να περάσουν από «στρόγγυλες τρύπες…» Θα σταθώ στην πιο συγκλονιστική εμπειρία: στη συνειδητοποίηση του παιδιού , που συμβαίνει γύρω στα τρία του χρόνια, ότι δεν ταυτίζεται με το Περιβάλλον. Δεν αποτελεί μέρος του. Είναι μια ξεχωριστή οντότητα, μια ιδιαιτερότητα, κάτι ΜΟΝΑΔΙΚΟ και ΑΝΕΠΑΝΑΛΗΠΤΟ, όπως και όλοι οι άλλοι γύρω του… Πάνω
Το άγχος της σχολικής ζωής και πως να βοηθήσεις. Τα παιδιά αγχώνονται για το σχολείο. Προσπαθούν να κάνουν όλα τα μαθήματά τους σωστά και να φέρουν και καλούς βαθμούς. Η ψυχολόγος Κρίστη Μηλιόρδου εξηγεί ποια λάθη κάνουν οι γονείς και πως πρέπει να αντιμετωπίσουν το άγχος των παιδιών τους… Κάθε παιδί ή έφηβος βιώνει άγχος
Αυτή η Υπέροχη Δασκάλα… Έχει τη Συνταγή που Σώζει Ζωές Παιδιών Για τους αγαπητούς δασκάλους των παιδιών μας, για όλους τους γονείς και παππούδες που έχουν επικοινωνία με τους δασκάλους των μικρών παιδιών τους, και για τους φίλους και τις φίλες που έχουν γνωστούς δασκάλους – για να τους το στείλουν… Ή αλλιώς, Όταν υπάρχουν
H Συναισθηματική Νοημοσύνη… ως προοπτική του σχολείου του Μέλλοντος… Βασικά ερωτήματα: Ποιο είναι το αποτελεσματικό μέσο με το οποίο μπορεί να προβλέψει κανείς και να επιδιώξει την επιτυχία του μαθητή στο σχολείο και στη ζωή; Είναι, μήπως, ο δείκτης νοημοσύνης και η σχολική επίδοση; Είναι, ίσως, μια πιο δημιουργική ευφυϊα, στην οποία προτεραιότητα έχουν οι
Δεν ξέρει να αγαπάει, απλώς διαπραγματεύεται την αγάπη. Αυτό που ζητάς δεν θα στο δώσει κανείς. Το ‘χεις μέσα σου. Τί αξία θα είχαν οι ακρογιαλιές της ψυχής μας, αν δεν στεκόσουν εσύ εκεί να με περιμένεις. Το ‘χω αυτό το κουσουράκι από μικρή. Όταν ρίχνουν κάποιον οι άλλοι κάτω εγώ τρέχω να του συμπαρασταθώ.