Γιάννης Δούκας Ο Δάσκαλος της καρδιάς μας..! (Σάββατο 27 Φεβρουαρίου 2016) Ο Γιάννης Δούκας έφυγε από κοντά μας πλήρης ημερών…. Ωστόσο, το κενό που αφήνει είναι μεγάλο και δυσαναπλήρωτο. Μακάρι να ήταν η ζωή μας έτσι, ώστε οι γονείς να ήταν πάντοτε νέοι και τα παιδιά να μη μεγάλωναν ποτέ. Όμως, η ανθρώπινη λαχτάρα δεν
Τα τελευταία 30 χρόνια έχουμε ζήσει πολλές μεταρρυθμίσεις στο Δημοτικό, το Γυμνάσιο και το Λύκειο. Όλες κραυγαλέα αποτυχημένες και αυτό κατ΄ ομολογία όλων όσων εμπλέκονται στο σύστημα, ακόμα και των ίδιων των μεταρρυθμιστών. Όλες προσπάθησαν ν’ αλλάξουν το οργανόγραμμα των σχολείων, τα αναλυτικά προγράμματα, τα σχολικά βιβλία, τις εξετάσεις κλπ. Καμιά τους δεν μπήκε στον
Ελένη Δούκα – Πατέρα Μέλος της Γενικής Διοίκησης Εκπαιδευτηρίων Δούκα, Εκπαιδευτική Ψυχολόγος Ευθύνη ως αξία και στάση ζωής Η «ευθύνη», ως έννοια και στάση ζωής, είναι από τις πιο αμφίβολες κατανοητικές στάσεις. Αν, βέβαια, κανείς τη μετρήσει σοβαρά, ως διάθεση «ανάληψης» και ως στάση «ανταπόκρισης». Ταυτόχρονα, ως λέξη, είναι μάλλον άβολη. Για να μην πω
Η μάθηση Θα ήθελα να μοιραστώ μαζί σας από την ” Πρακτική Φιλοσοφία” του Ε. Π. Παπανούτσου αποσπάσματα από την μαθητεία του “Η μάθηση’. “Ένας σοφός της Ανατολής λέγεται ότι διατύπωσε το απόφθεγμα: “Έως τα δεκαπέντε μου χρόνια έπαιξα, έως τα εικοσιπέντε μου αγάπησα, έως τα τριανταπέντε μου πολέμησα, έως τα πενήντα μου κέρδισα, τώρα
«Παρατηρήστε τον κόσμο να τρέχει πολυάσχολος στους δρόμους ∆εν κοιτάζουν ούτε αριστερά ούτε δεξιά, ανήσυχοι, με ταμάτια καρφωμένα στο έδαφος ,σαν σκυλιά. Προχωράνε ευθεία, αλλά πάντα χωρίς να κοιτάζουν μπροστά τους, διότι καλύπτουν μια διαδρομή ήδη γνωστή τους, μηχανικά. Σε όλες τις μεγάλες πόλεις του κόσμου αυτό συμβαίνει. Ο σύγχρονος άνθρωπος, ο οικουμενικός, είναι ο
Από τον πρόλογο του βιβλίου του Ν. Καζαντζάκη, “Αναφορά στον Γκρέκο”. Μαζεύω τα σύνεργά μου: όραση, ακοή, γέψη, όσφρηση, αφή, μυαλό, βράδιασε πια, τελεύει το μεροκάματο, γυρίζω σαν τον τυφλοπόντικα στο σπίτι μου, στο χώμα. Όχι γιατί κουράστηκα να δουλεύω, δεν κουράστηκα, μα ο ήλιος βασίλεψε…. Ο ήλιος βασίλεψε, θάμπωσαν τα βουνά, οι οροσειρές του
Ένας φίλος μου έστειλε το ακόλουθο κείμενο … ; Iσως μερικές σκέψεις του έχουν κάποια σημασία και για σας. ΓΙΑΤΙ ΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΔΕΝ ΜΟΡΦΩΝΟΥΝ Όταν το 1990, για δεύτερη συνεχόμενη χρονιά, απονεμήθηκε στον Τζον Τέϊλορ Γκάττο ο τίτλος του “Δασκάλου της Χρονιάς της Νέας Υόρκης”, στην ομιλία αποδοχής του τίτλου που εκφώνησε, δεν αρκέστηκε σε
Υπάρχει, άραγε, ελπίδα; Κάθε γενιά κουβαλάει το φορτίο της… Ψαχουλεύει στην ανηφόρα, τα μέσα και τα έξω της, για να βρει το δρόμο… Μόνο που τώρα τα παιδιά μας, τα περιμένει ένας πραγματικός Γολγοθάς… Θυμηθείτε τα μάτια τους, καθώς χαζεύουν τις λαμπερές βιτρίνες της κατανάλωσης… Προσέξτε τα σπυριά στο μέτωπο, που τα αγγίζουν διακριτικά… Είναι
«Καθώς γερνάμε, και γινόμαστε σοφότεροι, συνειδητοποιούμε σιγά-σιγά ότι: Ένα ρολόι των $300 δείχνει την ίδια ώρα με ένα ρολόι των $30. Ένα πορτοφόλι των $300 χωράει τα ίδια χρήματα με ένα των $30. Η μοναξιά σε ένα σπίτι 30 τ.μ. ή 300 τ.μ. είναι η ίδια. Ελπίζω μια μέρα να συνειδητοποιήσεις ότι η εσωτερική σου
“Τα παιδιά πρέπει να διδάσκονται πώς να σκέφτονται, όχι τι να σκέφτονται.” Margaret Mead Τα παιδιά ξεκινούν να μαθαίνουν με το που κάνουν την είσοδό τους στον κόσμο. Το μυαλό τους είναι μια ιδιαίτερα πολύτιμη πηγή που κατακλύζεται από περιέργεια. Σε αρκετές περιπτώσεις όμως, το ανήσυχο πνεύμα των παιδιών μετασχηματίζεται σε κάτι παθητικό που σταματά