Προλογικό σημείωμα H συναισθηματική νοημοσύνη αντιπροσωπεύει μια νέα αντίληψη επιτυχίας και ένα σπουδαίο σχέδιο ζωής. Είναι το κύριο χαρακτηριστικό των ανθρώπων που διαπρέπουν στην κοινωνική σφαίρα, οικοδομούν υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις, πετυχαίνουν στο χώρο της εργασίας. Είναι η ξεχωριστή σφραγίδα ποιότητας που σηματοδοτεί την πρόοδο του ανθρώπινου είδους…. Η προσδοκία του μέλλοντος αποκτά μια ιδιαίτερη έννοια
Τα παιδιά μας, σήμερα είναι παιδιά της μοναξιάς… Τα έχει τόσο συνεπάρει ο ρυθμός, μέσα στο συγκεχυμένο κόσμο που τους διαμορφώσαμε, ώστε δεν έχουν το χρόνο και τη διάθεση να χαρούν την σκανταλιάρικη και παιχνιδιάρικη πλευρά τους… Εμάς μας παραβλέπουν σοβαρούς και κουρασμένους… Τους φίλους τους (που δεν έχουν) αδυνατούν να τους δουν και να
Ψάχνοντας βρίσκεις, ρωτώντας μαθαίνεις… Ανιχνεύοντας ανακαλύπτεις… Αξιολογώντας μαθαίνεις να κρίνεις… Κρίνοντας γίνεσαι ικανός να δημιουργείς….! Κάνεις ένα πλάνο για τη δουλειά σου ή ένα σχέδιο ζωής και ύστερα δουλεύεις πιστά σύμφωνα με αυτό…! Μοιράζεσαι με τους άλλους πράγματα Αποκαλύπτεις τον εαυτό σου Ανακαλύπτεις τη ΖΩΗ… Μέσα από: ΤΟΝ ΥΠΕΡΟΧΟ ΚΟΣΜΟ ΤΩΝ ΠΑΙΔΙΩΝ Τους αγώνες και
«…Να ζευτείς…σαν Δάσκαλος, για να δουλέψεις στις ανάγκες των ανθρώπων, είναι μια δουλειά όμοια με τη δουλειά του κηπουρού, του ταχυδρόμου, του πρωτοσυναφιτζή, του μιναδόρου και όποιου άλλου… Διαφέρει μονάχα σε ένα: Ότι ενώ εκείνοι , ίσως να έχουν κάποια δικαιολογία, στην περίπτωση που δεν ξέρουν τι κάνουν, ο δάσκαλος δεν ημπορεί να την έχει.
Προλογικό σημείωμα: Ο “δεκάλογος του σύγχρονου Δασκάλου – Manager”, που ακολουθεί, περιλαμβάνει στοιχεία από τη θεωρία και την πρακτική του ρόλου που ασκεί o εκπαιδευτικός στο χώρο της τάξης… Έγινε μια προσπάθεια αναγωγής αυτού του ρόλου στο πλαίσιο των καθηκόντων και των λειτουργιών ενός σύγχρονου «Manager»… Στη συντριπτική τους πλειοψηφία τα στοιχεία που αποτελούν το
Οι διδασκόμενοι και η μαθησιακή διεργασία «…Οι διδασκόμενοι παύουν να ενδιαφέρονται για τη μαθησιακή διεργασία όταν το αντικείμενο προϋπάρχει πλήρως στο μυαλό του διδάσκοντος, στο αναλυτικό πρόγραμμα ή στον κατάλογο περιεχομένων ή στις κρατικές οδηγίες. Μήπως εδώ αναγνωρίζετε κάτι ήδη νεκρό; Η εκπαίδευση έχει γίνει ήδη κάπου αλλού…!» (Freire & Shor, όπ. αναφ. στο Κόκκος,
Η ΕΠΙΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ (για να «ζήσουμε» , όχι για να «επιζούμε») Η αίσθηση της πραγματικότητας που ζούμε είναι μια πυροδότηση της απελπισίας….Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στα νέα παιδιά να ψάχνουν το δρόμο της ελεύθερης αναπνοής. Ξαφνικά, νιώθουν τους δρόμους κλειστούς. Την προοπτική της ελπίδας, για μια δημιουργική εξέλιξη, αδιέξοδη. Την ψυχολογική τους διάθεση στα
ΧΑΡΤΟΓΡΑΦΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΑΝΑΔΥΟΜΕΝΗ ΕΠΙΣΤΗΜΗ ΤΗΣ ΜΑΘΗΣΗΣ (Τα μονοπάτια της Μάθησης) Προλογικό σημείωμα Οι περισσότεροι μαθητές, στερούνται δεξιοτήτων μελέτης… (όπως είναι ο ρυθμός ανάγνωσης, η απομνημόνευση, η οργάνωση πληροφοριών κ.λ.π.). Οι δεξιότητες αυτές αναπτύσσονται με τις κατάλληλες στρατηγικές, οι οποίες βοηθούν τους μαθητές να χειρίζονται το μαθησιακό υλικό και να ολοκληρώνουν τις σχολικές τους εργασίες, με
ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΩΣ ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ (ας ασχοληθούμε, επιτέλους, με την αθέατη πλευρά του παιδιού…) Tι περιμένουν , άραγε, οι μαθητές μας από εμάς; Μήπως, μόνο τον ενθουσιασμό και την πληρότητα του μαθήματος; Μήπως, την εικόνα ενός Δασκάλου που διαθέτει χιούμορ και αντιμετωπίζει με δικαιοσύνη όλα τα παιδιά;… Πέρα από αυτά και άλλα αυτονόητα, εκείνο που ιδιαίτερα
Ο παλιός μου Δάσκαλος ..! Τον θυμάμαι ιδιαίτερα για τους απλοϊκούς αλλά σοφούς συμβολισμούς του, κάθε φορά που σκέφτομαι την ιδιαιτερότητα , την ιδιομορφία και την παιδική ΜΟΝΑΔΙΚΟΤΗΤΑ..! Το παιδί , μας έλεγε, μοιάζει με το … σαλιγκάρι..!. Σκεφτείτε το φανέρωμά του στομικροπεριβάλλον που ζει… Στην αρχή δεν είναι παρά ένα «καβούκι»… Εκεί κρυφοζεί O