|
Προλεγόμενα…. Αν κανείς θέλει να δει τη σημερινή σχολική πραγματικότητα, χωρίς παραμορφωτικό φακό ή ψευδαισθήσεις, αβίαστα θα διαπιστώσει ότι: Είμαστε αντιμέτωποι με τις περιορισμένες γνώσεις και ικανότητες που επιβάλλουν οι περιστάσεις (αλλαγές προγραμμάτων, διαφοροποίηση μεθόδου, εκπαιδευτικές καινοτομίες κ. λ. π.) Είναι Άμεση ανάγκη αναθεώρησης των προγραμμάτων κατάρτισης των εκπαιδευτικών μας και συνάφεια με τις ανάγκες τους Είναι επίσης επιβεβλημένη η διαμόρφωση μιας πιο συνεκτικής και ουσιαστικής υποστηρικτικής πολιτικής περαιτέρω κατάρτισης των διευρυμένων ικανοτήτων τους. Μια ολιστική προσέγγιση των διδακτικών, παιδαγωγικών και εν γένει εκπαιδευτικών ζητημάτων Τα κενά των γνώσεων που παρουσιάζουν παλαιοί και νέοι εκπαιδευτικοί μας σχετίζονται με πληροφορίες και γνώσεις που γνωρίζουν ότι έχουν, αλλά δεν ξέρουν πώς να χρησιμοποιήσουν, με πληροφορίες και γνώσεις που δεν έχουν και γνωρίζουν ότι υστερούν και με πληροφορίες και γνώσεις που νομίζουν ότι έχουν αλλά στην πραγματικότητα δεν διαθέτουν… Υπάρχουν ακόμη κάποια προβλήματα (ιδιαίτερα στους νέους) να αποκτήσουν καλύτερο ρυθμό εργασίας, ένα καλύτερο κλίμα ενδιαφέροντος των μαθητών μέσα στην τάξη Αυτή είναι η καθημερινότητα της σχολικής τάξης…«Το πρόβλημα, τελικά δεν είναι τι ξέρεις να κάνεις, αλλά να κάνεις όσα ξέρεις…» Αν υπάρχει τρόπος να κάνουμε κάτι καλύτερα, πρέπει να τον βρούμε. Να στηριχτούμε στη φιλοσοφία της διαρκούς βελτίωσης. Η φιλοσοφία αυτή θα πρέπει να εστιάζεται σε δύο κορυφαία ζητήματα: Στο «γνωρίζω πώς», στο «γνωρίζω γιατί»… Σ’ αυτές τις στοχεύσεις αποβλέπουμε να υπηρετήσουμε με τις ακόλουθες αναφορές
Επιλεγόμενα… |
Με ένα γυάλινο βάζο, μερικές πέτρες, λίγα βότσαλα και άμμο, ακόμη δυο τρεις μπιρίτσες, ένας καθηγητής Φιλοσοφίας εμφανίστηκε στην τάξη του έχοντας έναν και μόνο σκοπό: Να γεμίσει το βάζο μπροστά στους μαθητές του. Κάθε φορά, όμως, σταματούσε και τους ρωτούσε: “Είναι γεμάτο το βάζο;” Μέχρι που έγινε ενοχλητικός με τις επαναλαμβανόμενες ερωτήσεις του και
Εκπληκτικό κείμενο (από Γάλλο λογοτέχνη) Γκρεμίστε όλη την Ελλάδα σε βάθος 100 μέτρων. Αδειάστε όλα τα μουσεία σας, από όλον τον κόσμο. Γκρεμίστε κάθε τι Ελληνικό από όλο τον πλανήτη… Έπειτα σβήστε την Ελληνική γλώσσα από παντού. Από την ιατρική σας, την φαρμακευτική σας. Από τα μαθηματικά σας (γεωμετρία, άλγεβρα) Από την φυσική σας, χημεία
Αγωνιώδεις μέρες … νύχτες εφιαλτικές … Ανήσυχες οι σκέψεις , δαιδαλώδεις οι προβληματισμοί… Λέξεις…Λέξεις…Λέξεις… Θαρρεί κανείς πως χάθηκε το νόημα της λέξης… Ποια η οδός «εν ή πορεύσομαι»… Ποιος είναι ο δρόμος μας … Ποια η αναγκαστική διαδρομή, ποια η ατυχής διαπόρευση… Ποια τροχιά …Ποια η «ευτυχής» κατάληξη ενός αυτοτροφοδοτούμενου δράματος… Αρκετές μέρες τώρα σκέπτομαι,
Όταν υπάρχουν “ξεχωριστοί” δάσκαλοι… (Η συνταγή που σώζει ζωές..!) Το κείμενο που ακολουθεί είναι πραγματικός δυναμίτης. Όλοι μας, γονείς, εκπαιδευτικοί (ειδικά αυτοί), παππούδες, γιαγιάδες, έχουμε ανάγκη να το διαβάσουμε ξανά και ξανά. Για να νιώσουμε πιο δυνατοί, για να αντιληφθούμε πώς μπορούμε να βάλουμε το δικό μας λιθαράκι στην προσπάθεια για ένα καλύτερο μέλλον που
Η ΦΡΟΝΗΣΗ ΩΣ ΑΞΙΑ ΖΩΗΣ Η μεγαλύτερη «πρόκληση» του ανθρώπου… είναι η διεκδίκηση της συνειδητής ευτυχίας του. Την επιδιώκει μέσα από την αναζήτηση μιας ποιοτικής ζωής και την βαθιά του πίστη σε αξίες, που έχουν ως κέντρο και κυρίαρχη αναφορά τον άνθρωπο και τη χαμένη του ενότητα..! Η αποκατάσταση αυτής της ενότητας… προϋποθέτει την ηχηρή
Τι κάνατε για τα παιδιά… (από μία βράβευση δασκάλου…) Δεν αντιμετώπισα ποτέ τα παιδιά, σαν παιδιά…! Εκπαίδευσα το νου μου να τα δει σαν άτομα σ’ ένα ταξίδι προς την ενηλικίωση, σαν νεαρά δέντρα, που αναπτύσσονται αργά και σταθερά, ώστε να γίνουν, κάποτε, γιγαντιαίες βελανιδιές… Θεώρησα πως οι εκπαιδευτικές μου υπευθυνότητες έχουν τρεις διαστάσεις… Να
Η Συναισθηματική Νοημοσύνη στο χώρο της εργασίας. Μέσα στο πλαίσιο των πολλών και ποικίλων αλλαγών που συντελούνται έχουν διαμορφωθεί νέα κριτήρια, με βάση τα οποία κρινόμαστε κάθε στιγμή… Δεν μετράει, για παράδειγμα, μόνο το πόσο έξυπνοι είμαστε, ή πόση Εκπαίδευση και πείρα διαθέτουμε, αλλά και ο τρόπος με τον οποίο χειριζόμαστε τον εαυτό μας και
ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΗ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗ: Η ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΉ ΤΗΣ ΠΡΟΣΔΟΚΙΑΣ … (Πρώτα «αγγίζω την καρδιά των μαθητών και ύστερα τους παρακινώ σε δράση..!) Προλογικό σημείωμα Συναισθηματική Νοημοσύνη : ένας νέος τρόπος σκέψης για μια νέα εποχή… Μια «χαρτογράφηση» της ψυχής…Ένας οδηγός αφύπνισης και κατεύθυνσης προς αυτήν… Να αισθανθούμε ότι ανήκουμε σε ένα ευρύτερο σύνολο και ότι πρέπει να λειτουργούμε
Προλογικό σημείωμα H συναισθηματική νοημοσύνη αντιπροσωπεύει μια νέα αντίληψη επιτυχίας και ένα σπουδαίο σχέδιο ζωής. Είναι το κύριο χαρακτηριστικό των ανθρώπων που διαπρέπουν στην κοινωνική σφαίρα, οικοδομούν υγιείς διαπροσωπικές σχέσεις, πετυχαίνουν στο χώρο της εργασίας. Είναι η ξεχωριστή σφραγίδα ποιότητας που σηματοδοτεί την πρόοδο του ανθρώπινου είδους…. Η προσδοκία του μέλλοντος αποκτά μια ιδιαίτερη έννοια
Η ΕΠΙΝΟΗΣΗ ΤΗΣ ΕΛΠΙΔΑΣ (για να «ζήσουμε» , όχι για να «επιζούμε») Η αίσθηση της πραγματικότητας που ζούμε είναι μια πυροδότηση της απελπισίας….Αυτό είναι ιδιαίτερα εμφανές στα νέα παιδιά να ψάχνουν το δρόμο της ελεύθερης αναπνοής. Ξαφνικά, νιώθουν τους δρόμους κλειστούς. Την προοπτική της ελπίδας, για μια δημιουργική εξέλιξη, αδιέξοδη. Την ψυχολογική τους διάθεση στα